Patong beach

echt lang ben ik niet in bankok gebleven, het was er vreselijk druk en smog a volonte.
De dag van aankomst ben ik dus alleen naar een hotel gegaan en de dag erna terug naar de luchthaven om Ana te zoeken. Gelukkig had ik haar vrij snel gevonden.
Ze vertelde mij dat ze in de luchthaven iemand had gesproken die naar Phuket ging om daar mee te doen met een vrijwilligerswerk en dat ze gratis overnachtingen kregen in het Sheraton hotel in Laguna Phuket.
Omdat die persoon had gezegd dat we kans hadden om mee te doen met dat programma beslisten we vrij snel om door te reizen naar Phuket en namen we dus het vliegtuig.
In Phuket aangekomen een taxi naar Sheraton waar we een kamer kregen onder de voorwaarde dat we ofwel de prijs betaalden moesten we niet toegelaten worden tot het programma ofwel zou dus het project ervoor betalen. We kregen een speciale prijs van 59 dollar, zeer goedkoop dus voor Sheraton.
De man van het project zei later toen hij aankwam dat er helaas geen plaats was voor ons dus, ja, die kans zat er in... dan maar gaan slapen. De volgende ochtend merkten we op dat onze rekening betaald was voor ons door die persoon die Ana had ontmoet, we moesten enkel een kleine donatie van 38 baht betalen voor unicef (de bath staat ongeveer gelijk aan de begische frank) peanuts dus, geen geld voor een fantastische kamer.
Helaas daarna moesten we verder en hebben we een taxi genomen naar Pathong Beach, een reisbureau had ons verteld dat het daar zeer goed was en goedkoop. Maar bij aankomst merkte ik het al en mijn trotter bevestigde mijn vermoeden: dit is een prostitutiebuurt, overal single buitenlandse mannen met thaise vrouwen aan de hand... echt lang wil ik hier dus niet blijven... een goedkope kamer hebben we, maar het comfort is dan ook navenant... ach ja, we zullen het ook maar eens moeten meemaken zeker?
Typen doe ik nu gratis in een cafe waar we iets eten, het typbord is qwerty en dan ook nog eens vol thaise tekens, typen verloopt dus traag

Ana valt een beetje tegen om eerlijk te zijn... maar meer daarover later, we mogen maar 20 minuten op deze computer typen... het is gewoon mijn eerste indruk die ik van haar had... misschien veranderd die nog, anders ga ik het idee van Merlijn voor waar aannemen: als het niet klikt: dumpen... beetje hard om dat te zeggen, maar uiteindelijk misschien toch wel nodig... al heeft reizen met twee ook voordelen: de prijs delen van hotels bijvoorbeeld...
that`s it for now...