Live as if you were to die tomorrow Learn as if you were to live forever

vrijdag, augustus 05, 2005

Chiang Mai


Woensdag ochtend, 3 augustus, rond een uur of 9, vertrok ik richting vlieghaven van Phuket. De vlucht naar Bangkok was aangenaam en snel. Ook de vlucht naar Chiang Mai duurde iets meer dan een uurtje, en rond half 3 stond ik al in Chiang Mai! Ik had op voorhand al enkele nachten geboekt in hetzelfde hotel waar ma en pa zouden verblijven dus dat was allemaal al goed geregeld.
Ik ben direct in slaap gevallen want de nacht ervoor had ik een leuk afscheidsfeestje gehad met de grootste hoop van m'n vrienden. Ik had een barbecue georganiseerd en er was vis, kip, gamba's, schelpen, rijst en groenten a volonte! Daarna nog uitgegaan en tja,... veel tijd daarna om te slapen was er niet, dus ik was doodmoe toen ik in Chiang Mai aankwam!
Tegen een uur of 9 's avonds werd er op de deur geklopt... het waren Mama en Papa!! Het was leuk om hen na zoveel maanden terug te zien, wauw!
De dag erna mocht ik meegaan met de groep, we hadden een fietstocht door de buurt buiten de stad geboekt en dat was erg leuk! We hebben verschillende plaatsen bezocht zoals enkele Wats (een Wat is een tempel), een crematieplaats, een krottenwijk, een plaats waar mensen wonen die vroeger lepra hadden, hun beschutte werkplaats... en dat allemaal met geweldig goede omgebouwde mountainbikes, ja het was echt een leuke tocht!


Vandaag de vijfde mocht ik weer mee (wel betaald door ma en pa uiteraard) op dagtrip met een minibusje. We hebben verschillende zaken bezocht zoals de tempel die op de hoogste berg van Chiang Mai ligt, een olifantenplaats waar wel meer dan 60 olifanten verblijven, een orchideeenfarm en butterfly farm, een zijdenfabriekje en een zilverfabriekje. De olifantenplaats was vreselijk leuk want we bezochten jonge olifanten en daarna werden de olifanten in de rivier gewassen. Erna was er een hele opvoering van olifanten die schilderden, voetbal speelden en mondharmonica speelden!! Echt fantastisch leuk om te zien!

Morgen vertrekken ma en pa (en de groep) op trektocht naar de bergvolkeren en moet ik dus afscheid nemen... al zal het helaas (pindakaas) niet voor lang zijn.. en daarmee bedoel ik dat ik heb beslist van (toch wel een beetje tegen mijn goesting) terug naar huis te keren jawel... aangezien mijn geld op is, zit er niets anders op dan terug huiswaarts te keren! Ik heb er ook aan gedacht om eventueel hier te blijven en geld te lenen maar dat is te moeilijk aangezien ik het ook allemaal nog moet kunnen terugbetalen natuurlijk... dus het is "back to reality" voor mij, ik ga de arbeidsmarkt opmoeten en werk zoeken.. dat zal niet simpel zijn, maar bon, het is nodig.
Mijn reis is dus verkort spijtig genoeg. Ik ga morgen op zoek naar goedkope vliegreizen en dat horen jullie het wel als ik terug thuis ben...

Groetjes aan iedereen!

3 Comments:

Anonymous Anoniem said...

Lieve Joke,

Het is heerlijk elke keer weer wat van je te lezen op je blog! Afgelopen maanden keek ik, nieuwsgierig en soms wat jaloers, uit naar je verhalen van deze avontuurlijke reis. Daarom vind ik nu superjammer te moeten lezen dat je vroeger dan verwacht terug naar huis zal moeten keren, maar 't zal fantastisch zijn om je weer te zien, meisje! Zo moet het waarschijnlijk ook geweest toen je ma en pa zag. Wij wensen je nog aangename dagen toe, als zijn het misschien de laatste en vooral een vlotte en veilige terugreis naar ons "grijze" belgenlandje. En laat ons vooral weten wanneer je thuis bent, zodat we snel wat kunnen afspreken.
Dikke knuffel van Sarah en warme groetjes van Robin, Dirk en Martine

8/05/2005 3:27 p.m.

 
Anonymous Anoniem said...

Hallo Joke,
Wat ben ik verrast te lezen dat je gauw weer terug naar ons belgiekske komt! Je bent amper in het noorden aangekomen, ontdekt andere facetten van Thailand, en moet dan weer vertrekken, jammer. Maar ja, wat wil je zonder geld doen hè... Het zal wel moeilijk zijn om je terug aan te passen hier, na zo'n lang verblijf in een totaal andere cultuur. Maak er in ieder geval nog het beste van! Veel moed wensen wij je toe.
Vreni en C°

8/07/2005 2:52 p.m.

 
Anonymous Anoniem said...

Dag Joke,
Ja, zoals de andere schrijvers vind ik het spijtig voor je dat je tijd in het paradijs bijna uit is. Ik heb je relazen gevolgd, geintrigeerd, nieuwsgierig, en ook een beetje jaloers moet ik zeggen! Het geld is op, ja, maar je hebt er fantastische herinneringen van, iets dat weinige mensen ervaren hebben, iets waar je nog jaren kan van "naleven". Geniet van de laatste dagen in het paradijs, met volle teugen.
Wat ik ga zeggen klinkt misschien een beetje gek, maar ik denk dat het een goed heksen-recept is: 1. Adem de atmosfeer van het land in, nu je het nog kan;
2. Adem in de levenswijze van de bewoners van dit land;
3. Adem in al je herinneringen over de laatste maanden aan dit land, en laat die elke cel in je lijf doordringen / doordrenken.
4. Bewaar de herinnering hieraan tot het einde van je dagen - een lange tijd!!!

Meng al deze ingredienten met zorg en maak zeker dat je het recept bewaart, want je weet nooit wanneer het nog eens van pas komt!

Natuurlijk kijk ik ernaar uit om je terug te zien, al is dit niet wat je op dit ogenblik het liefste hoort, en al zal dit niet voor Kerstmis zijn.

Ik hoop dat je daartegen misschien een soort album of boek hebt opgemaakt, met foto's en misschien schriftelijke herinneringen - je blogs bijv.- enz.

Veel goede moed met het heropnemen van het Westerse leven na zoveel maanden in een totaal andere omgeving! Ik ben zeker dat je zal slagen, want zulke ervaring zal, denk ik, indruk maken! Maak er het meeste van!

Veel liefs,
Anne & Co.

8/08/2005 8:44 p.m.

 

Een reactie posten

<< Home