Gekko`s

Het is al enkele dagen geleden dat ik mijn blog nog heb ge-update… maar daar is dan ook wel een verklaring voor!
Zondagavond de 13e hadden we beslist om rond de 16e naar Koh Phangan te vertrekken. We zijn daarvoor enkele touristenstalletjes afgelopen om te informeren naar prijzen en die bleken rond de 900 a 1000 baht te liggen.
We hebben geboekt voor 950 baht voor 2 personen, blijkbaar een goede prijs als we onze Thaise vrienden mogen geloven. Omdat ons vertrek woensdag de 16e was en ook nog eens vrij vroeg (vertrek rond 7u `s morgens) was maandagavond onze laatste uitgaansavond. We zijn met enkele van onze vrienden naar de disco geweest en hebben ons goed geamuseerd. De dag erna afscheid genomen van iedereen en onze spullen ingepakt... moeilijker dan gedacht omdat ik enkele zaken extra moest pakken... een aantal souveniers en een boek, dat neemt extra plaats in beslag, maar gelukkig kon het er allemaal in!
Rond 23u30 lagen we dan in bed maar we waren die dag erg laat opgestaan dus konden we niet in slaap vallen... We begonnen dan maar naar het filmkanaal te kijken tot Ana plots zei van waarom gaan we niet gewoon uit en blijven de hele nacht wakker en dan moeten we ons ook geen zorgen maken dat we ons overslapen en zo (we hadden enkel een alarm op haar uurwerk) dus wij weer uitgeweest tot de club sloot rond half 4 `s ochtends. Dan terug naar onze kamer en daar verder films gekeken… hahaha!
We hadden gehoopt van onze slaap in te halen op de bus maar dat bleek amper mogelijk! Het was zo een klein minibusje en met tien man zat het propvol, zeker al omdat iedereen een grote backpackersrugzak meehad! Na een rit van zo een 4 a 5 uur non stop shaken (wij zaten achteraan en werden bijna constant dooreengeschud) kwamen we aan in Surat Thani waar we ons moesten haasten omdat de boot binnen 5 minuten ging vertrekken! De bootreis duurde zo`n 3u30 en we kwamen tegen half 6 `s avonds toe in Thongsala, de aanmeerplaats op Koh Phangan. Om niet zeeziek te worden heb ik ook geprobeerd om te slapen wat gelukkig iets beter meeviel dan in de bus.
In Thongsala hebben we met enkele anderen een taxi genomen (thaise taxi dus niet zoals jullie die kennen) en dan nog een half uur gereden naar de Hope Bungalows… dat adres hadden we gekregen van Willy die het ons had aangeraden. Deze taxirit was bij momenten vreselijk angstaanjagend… het gaat hier op en neer en sommige straten, hoewel meestal geasfalteerd, zijn vreselijk stijl en jezus toch, phew! Laat ik het erbij houden dat ik blij was dat we er waren en dat ik te voet de korte maar steile helling kon beklimmen naar de bungalows.
Voor 150 baht per nacht mag je uiteraard niet teveel luxe verwachten… Het zijn piepkleine bungalows, zeker voor 2 personen, het einige dat er staat is een dubbel bed… erachter is een klein badkamertje met gelukkig een normaal toilet… alleen is er geen doorspoelknop, daarvoor gebruiken ze hier een emmer met water, wat water doorgieten en hopen dat zo het zaakje verdwijnt, hahaha!
De gekko`s kunnen gewoon langs het dak binnenkomen, er is dus wel een dak, maar het is niet zoals een stenen huis, het zijn gewoon muren van gevlochten bamboo denk ik en een dak met dakpannen maar er zijn dus overal openingen… het regent hier toch amper en moest alles toe zijn zou je bijna stikken van de hitte!
Die gekko`s zie je trouwens overal, er staat hier een tv met dvd speler waar we gewoon een film kunnen kiezen wanneer we willen, en die gekko`s zitten gewoon op het scherm soms omdat het licht van de tv de muggen aantrekt! Erg grappig!
We hebben hier een prachtig uitzicht en een strand op zo een 7minuten wandelen… vanuit onze hangmat op ons piepklein balkon of vanuit het bed met de ramen open, kunnen we de oceaan zien en de prachtige zonsondergang, wauw!
Het is hier ook zeer warm, zo warm dat je bijna moet gaan neerliggen wil je niet flauwvallen van de hitte! (in mijn geval alleszins… Ana is van California dus die is wat warmer weer gewoon).
Gisteren zijn we naar de plaatselijke bar geweest en Ana is dan `s avonds meegereden met enkele mensen naar de Half Moon Party. Ikzelf ben niet meegegaan want ik voel mij al enkele dagen niet helemaal 100 procent… ik heb last van maag en darmen en daarbovenop heb ik nog een verkoudheid te pakken… ge vraagt u af hoe dat kan in een land als Thailand maar toch is het zo… snotneus, droge keel, ploppen in de oren… ik heb het allemaal! Erg vervelend natuurlijk… laten we hopen dat het snel overgaat.
We gaan hier blijven tot ergens de 26ste denk ik, de Full Moon Party is de 24ste, en de 26ste moet Ana haar visa laten verlengen… ze moet dus een visa run of boarder run doen zoals ze dat hier noemen… Ik denk dat we daarna verder trekken naar het Noorden, Chiang Mai en zo. Ik weet niet hoelang we daar gaan blijven, een tweetal weken of zo?
De kans bestaat dat we daarna terug naar Phuket gaan omdat we daar vrij veel kans maken om werk te vinden denken we… Ana had al enkele mensen ge-emaild maar dat zijn wederom voorlopige plannen… er is ook een kans dat ik zonder Ana verdertrek, want ik begin me soms te ergeren aan haar… alleen weet ik niet of alleen reizen iets voor mij is... samen reizen heeft voor en nadelen uiteraard, alleen reizen ook…
Ik denk dat ik ook wat heimwee gevoelens heb, al is het niet echt heimwee denk ik… het is meer zoiets van misschien moet ik ergens werk zoeken en dat apprecieer je vrije dagen des te meer… want eigenlijk begint het niets doen te vervelen… ik weet dat de meesten van jullie jaloers zijn dat ik hier zit en dat ik niets HOEF te doen… maar ik heb meer stimulansen nodig… en ik denk niet dat ik die ga krijgen als ik met Ana blijf reizen, dus misschien moet ik inderdaad gewoon de knoop doorhakken en alleen verder gaan… voor die Full Moon Party moet ik niet echt blijven, al dat feesten begint wat tegen te steken… hoewel ik me telkens weer amuseer, het is telkens hetzelfde… same same… but different zoals hier regelmatig wordt gezegd…
Dus mensen, een oproep: iedereen met goed advies of tips of steun of wat dan ook, schrijven maar en posten hier in mijn blog ofwel gewoon naar mij mailen…
Bedankt en tot later!