Loving Andaman Beach Festival 05/03/05

Zaterdag werd ik vroeg in de ochtend wakker en hoorde precies de wind tekeer gaan maar aangezien ze buiten aan het werken zijn plus het feit dat de airco opstond, besteedde ik er niet teveel aandacht aan. Ik viel terug in slaap om later terug wakker te worden. Ana en ik waren van plan om naar het strand te trekken tot er plots een hevige wind opstak en toen we buiten keken door het raam was de lucht overtrokken met donkere wolken... het leek wel of het zou gaan onweren!! De wind was vrij stevig en hopen zand en stof waaiden op toen het plotseling begon te druppelen... de regen werd al snel heviger en het licht viel af en toe uit... we liepen snel naar beneden omdat Ana zei dat het gebouw bewoog en toen we beneden waren begon het echt te drashen (mega veel regen dus) Ana is zo zot als een achterdeur heb ik al ondervonden dus die vond het fijn om buiten in de regen rond te lopen, ze had gewoon haar bikini bovenstuk aan een een pareo rond de schouders, hahaha! Ik ging binnen schuilen maar kon wel buiten kijken door het grote raam van de internetwinkel hier, niet te doen, zoveel regen dat hier met bakken uit de hemel kwam vallen! De Thais wisten blijkbaar ook niet goed wat er aan de hand was, het had hier al niet meer geregend sinds november, en het regenseizoen begint pas later op het jaar. Ze keken natuurlijk constant naar ons en zeker naar Ana omdat die aan het rondlopen was in de stromende regen!
Toen kwam er een Ierse jongen bij ons staan, William (Willy), waarmee we een hele tijd hebben zitten babbelen. Hij woont al 2 jaar in Thailand en hij vertelde ons over de Thais en over het muziekfestival hier aan het strand dat blijkbaar een soort van benefiet bleek te zijn ten voordele van de Tsunami slachtoffers! Wat een pech: op de dag van de benefiet komt de regen met bakken uit de hemel, het lijkt wel of het niet zou mogen doorgaan! Na zo een 20 minuten stopte het met regenen en klaarde de lucht een klein beetje op maar voor de rest van de dag bleef het erg bewolkt, veel wind en het was ook een stuk frisser dan normaal... eigenlijk fantastisch aangenaam weer voor de verandering, hahaha!
We zijn tegen de avond naar het Loving Andaman Beach Festival getrokken met Willy en een van zijn vrouwelijke Thaise collegas (Apple heette ze) en we waren aan het aanschuiven om binnen te mogen gaan zitten binnen de omheining. Ik merkte op dat iedereen die binnenmocht een badge droeg dus ik gaf de hoop al op tot een man plots zei dat we binnen mochten! Het voordeel van Westers te zijn misschien? Anyways we gingen aan een tafel zitten en daar lag een kaart met lint (voor rond je nek te hangen) waarop stond Coordinator Local Press. Dit was onze kans: we konden gewoon binnen en buiten met de kaart zonder problemen, en zelfs backstage wat Ana heeft gedaan. We bleken ook echt tussen de press te zitten, overal cameras rond ons en voor ons belangrijke mensen, wauw wat een geluk! Het Festival was ook leuk, de meeste Thais zongen in het engels (soms echt grappig hoe ze bepaalde woorden uitspreken) en er waren twee internationale gasten (die ik niet kende en de anderen ook niet) waarvan 1 in het Thais zong! Het lied dat hij zong was geschreven door de Thaise koning en kon dan ook rekenen op veel applaus achteraf.
Aangezien we de dag erna (zondag de 6de maart) die James Bond toer gingen doen, besloten we tegen een uur of 1 terug naar onze kamer te gaan, vuurwerk hoorde we rond 2 uur maar ik ben niet meer gaan kijken door het raam.
Doordat iemand me zei dat dit regenweer enkele dagen kon aanhouden waren we gaan vragen of we de 007 tour konden verzetten, maar aangezien het weer beter was waar we naartoe gingen (eiland was meer beschut dan Phuket bijvoorbeeld is) besloten we toch te gaan.
We reden eerst naar de Monkey Tempel waar enkele grote Budha beelden stonden en waar, zoals de naam al aangeeft, veel apen rondliepen die je eten kon geven (te koop bij de kraampjes).
Dan nog een uurtje rijden en dan kwamen we aan bij Phang-Nga waar we een tocht deden van zo een 3 uur in een longtail boot. We zijn langs grote mangrovegebieden gevaren en zagen veel grote rotsen rondom die spijtig genoeg wat in de mist verhuld bleven vanop grote afstand (het weer was hier blijkbaar toch ook niet helemaal gespaard gebleven). Daarna verder naar het James Bond eiland waar we stopten voor fotos en zo en dan verder door naar een vissersdorp waar de mensen op paalwoningen wonen. We moesten hiervoor door een stuk open oceaan en die ging nogal tekeer! We gingen goed op en neer en werden regelmatig nat gespat!
Na het vissersdorp, waar zo een 2000 mensen wonen, het grootste deel was Thai moslim en bestond voornamelijk uit kinderen en volwassenen, en oude mensen, de leeftijden 18 tot 30 zag je daar niet, die vertrekken volgens mij naar het vaste land om daar beter werk te zoeken. Dan een lange en soms wilde boottocht terug. Het was tegen 18uur dat we terugreden naar Pathong om daar tegen 19u weer mooi afgezet te worden.

Zoals je wel merkt zijn we nog niet naar het Noorden getrokken, omdat we via Willy een adres kregen voor een geweldig goed guesthouse, zeer goedkoop maar echt de max, op Koh Phangan, waar dus de Full Moon Partys worden gehouden dus het zou kunnen dat we eerst naar daar gaan en daarna naar het Noorden, want anders vliegen we wat heen en weer wat ons misschien wat veel geld kan kosten...

Het weer is vandaag nog niet helemaal zoals voor de storm, er is nog steeds wat wind maar de zon schijnt terug a volonte!

************************************
On the 5th there was a benefit concert called Loving Andaman Beach Festival where a lot of important people would be and a lot of Thai artists and some international artists would sing, all for the Tsunami relief. The downside was that a couple of hours before it started the wind started blowing and there were a lot of dark clouds forming in the air... it looked like it was going to storm! Suddenly A LOT of rain came pouring down, it was just like a typical storm, Ana is a bit insane hahaha and went out walking in the rain while everybody else was trying to hide for it!
We met a guy Willy who is staying in our guesthouse as well and he gave us a lot of good information about places to visit and things to see. We went with him and one of his female colleagues to the Festival and we got into the press zone without even trying! They just let us in, maybe because we are Western?
The Festival was fun and all, but since we were leaving for your bond trip the following day we left around 1am. Around 2am we heard a bunch of fireworks from the Festival.
On Sunday we went on the bond tour: first we visited the monkey cave were there were obviously a lot of monkeys and there were a lot of Buddhas as well. After that we went on the Phang-Nga where we took a longtail boat for 3 hours and went to see the James Bond island, a fishermenvillage that was located on poles in the water and after that back home.

As you can see we havent left yet for the North, but thats because Willy told us of a good guesthouse in Koh Phanghan where he has been a couple of times and its on that island where the Full Moon Partys are so we might first go there for a couple of weeks and then go up North... we dont know... as always: we take it as it comes, no worries! :-)