Everything okay!

I just heard from a friend and checked on the internet that there was another earthquake in Indonesia on monday and that apparantly people in Patong, Phuket were warned about a possible tsunami...
I am for the moment in Koh Phangan, in the gulf of Thailand, that didn`t get hit by the tsunami and that didn`t feel anything of the earthquake on monday either... so for everybody who is concerned... I`m okay, thank you!

Thai Boxing

Eergisteren zijn we naar een echte Thai Boxing match gaan kijken! Het is wel een speciale vorm van vechtsport waarbij veel is toegelaten. Eerst waren enkele Thaise mannen aan het vechten, daarna waren twee vrouwen aan de beurt en er waren zelfs matchen met een Thai en een Engelsman en een Thai en een Zwitser... moet er nog gezegd worden dat de Thais wonnen? Zij zijn natuurlijk het best opgeleid in deze sport.
Gisteren zijn we naar een markt gereden waar bijna alleen Thais waren... het was een soort van markt/festival want er werd ook bingo gespeeld en er waren een soort van dans en optredens. Je kon er vanalles kopen dat vaak onder een laag stof zat... wie weet hoe oud die spullen al waren!
Vandaag zijn we met enkele mensen van hier om vijf uur smorgens opgestaan om de boot naar Koh Samui te nemen. We vernamen gisteren dat een jongeman die we hier wat hebben leren kennen in een motoraccident was betrokken en dat hij naar het ziekenhuis was gebracht (het ziekenhuis van Koh Samui is beter uitgerust dan dat van Koh Phangan waar wij zitten). De jongeman, Alan, was terechtgekomen op zijn hoofd en had een zeer grote snee over zijn schedel... hij had ook een bepaald stuk bot in zijn nek gebroken dus moet stil liggen en zo een neksteun dragen... het moet niet makkelijk zijn voor hem om helemaal alleen in dat ziekenhuis te liggen en zo... hij was dan ook heel blij om wat bekende gezichten te zien!
We zijn nu aan de haven om de boot terug te nemen, maar die boot vertrekt pas binnen een aantal uren. Echt veel hebben we niet gezien hier op Samui... we hebben voornamelijk in de auto gezeten om rond te rijden... het is ook niet echt de moeite denk ik hier... er zijn wel een aantal zaken te bezichtigen, maar veel verschil met Phuket is er toch niet...
Ana heeft daarjuist in het postkantoor enkele zaken naar huis gestuurd en het is belachelijk duur! Op de prijslijst staat dat iets naar Belgie nog duurder is dan naar Amerika, dus verwacht geen onverwachte cadeaus van mij... helaas!
Een kaart opsturen gaat wel, ma en pa mogen als eersten er een verwachten... :-)

Vanavond is er de Full Moon Party... we gaan natuurlijk gaan, maar ik ben op mijn hoede voor opdringerige Thais, lallende buitenlanders en meer van dat... iedereen die mij kent weet dat ik van het voorzichtige type ben, dus... mai pen rai... no worries!! :-D

Bedankt aan iedereen voor zijn/haar goede advies, ik apprecieer het heel erg!
Ana vroeg me gisteren of alles ok was, ze had door dat ik al een kleine week wat stiller was en dat er blijkbaar iets op mijn lever ligt. Ik heb het haar vandaag gezegd, ze had al een vermoeden dat ik misschien liever alleen verder wou... we blijven nog bij elkaar tot na de Full Moon Party, daarna moet ze haar visum laten verlengen en trekt ze naar Chiang Mai denk ik... ik ben niet zeker... ze zit er blijkbaar niet mee in om alleen verder te gaan, tja, dan hoef ik me dus ook geen echte zorgen te maken denk ik.
Ik blijf nog enkele dagen hier, en beslis dan of ik ofwel naar het Noorden ga, ofwel eerst probeer om werk te zoeken ergens anders (internet is mijn bondgenoot in de zoektocht naar een job) en misschien eerst een maand of meer werk en dan terug wat vakantie neem en naar het Noorden trek of zo...
Ik hou jullie zeker op de hoogte, maar weet dat ik niet altijd even veel tijd op het www kan spenderen aangezien het mij geld kost hier :-)

Gekko`s

Het is al enkele dagen geleden dat ik mijn blog nog heb ge-update… maar daar is dan ook wel een verklaring voor!
Zondagavond de 13e hadden we beslist om rond de 16e naar Koh Phangan te vertrekken. We zijn daarvoor enkele touristenstalletjes afgelopen om te informeren naar prijzen en die bleken rond de 900 a 1000 baht te liggen.
We hebben geboekt voor 950 baht voor 2 personen, blijkbaar een goede prijs als we onze Thaise vrienden mogen geloven. Omdat ons vertrek woensdag de 16e was en ook nog eens vrij vroeg (vertrek rond 7u `s morgens) was maandagavond onze laatste uitgaansavond. We zijn met enkele van onze vrienden naar de disco geweest en hebben ons goed geamuseerd. De dag erna afscheid genomen van iedereen en onze spullen ingepakt... moeilijker dan gedacht omdat ik enkele zaken extra moest pakken... een aantal souveniers en een boek, dat neemt extra plaats in beslag, maar gelukkig kon het er allemaal in!
Rond 23u30 lagen we dan in bed maar we waren die dag erg laat opgestaan dus konden we niet in slaap vallen... We begonnen dan maar naar het filmkanaal te kijken tot Ana plots zei van waarom gaan we niet gewoon uit en blijven de hele nacht wakker en dan moeten we ons ook geen zorgen maken dat we ons overslapen en zo (we hadden enkel een alarm op haar uurwerk) dus wij weer uitgeweest tot de club sloot rond half 4 `s ochtends. Dan terug naar onze kamer en daar verder films gekeken… hahaha!
We hadden gehoopt van onze slaap in te halen op de bus maar dat bleek amper mogelijk! Het was zo een klein minibusje en met tien man zat het propvol, zeker al omdat iedereen een grote backpackersrugzak meehad! Na een rit van zo een 4 a 5 uur non stop shaken (wij zaten achteraan en werden bijna constant dooreengeschud) kwamen we aan in Surat Thani waar we ons moesten haasten omdat de boot binnen 5 minuten ging vertrekken! De bootreis duurde zo`n 3u30 en we kwamen tegen half 6 `s avonds toe in Thongsala, de aanmeerplaats op Koh Phangan. Om niet zeeziek te worden heb ik ook geprobeerd om te slapen wat gelukkig iets beter meeviel dan in de bus.
In Thongsala hebben we met enkele anderen een taxi genomen (thaise taxi dus niet zoals jullie die kennen) en dan nog een half uur gereden naar de Hope Bungalows… dat adres hadden we gekregen van Willy die het ons had aangeraden. Deze taxirit was bij momenten vreselijk angstaanjagend… het gaat hier op en neer en sommige straten, hoewel meestal geasfalteerd, zijn vreselijk stijl en jezus toch, phew! Laat ik het erbij houden dat ik blij was dat we er waren en dat ik te voet de korte maar steile helling kon beklimmen naar de bungalows.
Voor 150 baht per nacht mag je uiteraard niet teveel luxe verwachten… Het zijn piepkleine bungalows, zeker voor 2 personen, het einige dat er staat is een dubbel bed… erachter is een klein badkamertje met gelukkig een normaal toilet… alleen is er geen doorspoelknop, daarvoor gebruiken ze hier een emmer met water, wat water doorgieten en hopen dat zo het zaakje verdwijnt, hahaha!
De gekko`s kunnen gewoon langs het dak binnenkomen, er is dus wel een dak, maar het is niet zoals een stenen huis, het zijn gewoon muren van gevlochten bamboo denk ik en een dak met dakpannen maar er zijn dus overal openingen… het regent hier toch amper en moest alles toe zijn zou je bijna stikken van de hitte!
Die gekko`s zie je trouwens overal, er staat hier een tv met dvd speler waar we gewoon een film kunnen kiezen wanneer we willen, en die gekko`s zitten gewoon op het scherm soms omdat het licht van de tv de muggen aantrekt! Erg grappig!
We hebben hier een prachtig uitzicht en een strand op zo een 7minuten wandelen… vanuit onze hangmat op ons piepklein balkon of vanuit het bed met de ramen open, kunnen we de oceaan zien en de prachtige zonsondergang, wauw!
Het is hier ook zeer warm, zo warm dat je bijna moet gaan neerliggen wil je niet flauwvallen van de hitte! (in mijn geval alleszins… Ana is van California dus die is wat warmer weer gewoon).
Gisteren zijn we naar de plaatselijke bar geweest en Ana is dan `s avonds meegereden met enkele mensen naar de Half Moon Party. Ikzelf ben niet meegegaan want ik voel mij al enkele dagen niet helemaal 100 procent… ik heb last van maag en darmen en daarbovenop heb ik nog een verkoudheid te pakken… ge vraagt u af hoe dat kan in een land als Thailand maar toch is het zo… snotneus, droge keel, ploppen in de oren… ik heb het allemaal! Erg vervelend natuurlijk… laten we hopen dat het snel overgaat.
We gaan hier blijven tot ergens de 26ste denk ik, de Full Moon Party is de 24ste, en de 26ste moet Ana haar visa laten verlengen… ze moet dus een visa run of boarder run doen zoals ze dat hier noemen… Ik denk dat we daarna verder trekken naar het Noorden, Chiang Mai en zo. Ik weet niet hoelang we daar gaan blijven, een tweetal weken of zo?
De kans bestaat dat we daarna terug naar Phuket gaan omdat we daar vrij veel kans maken om werk te vinden denken we… Ana had al enkele mensen ge-emaild maar dat zijn wederom voorlopige plannen… er is ook een kans dat ik zonder Ana verdertrek, want ik begin me soms te ergeren aan haar… alleen weet ik niet of alleen reizen iets voor mij is... samen reizen heeft voor en nadelen uiteraard, alleen reizen ook…
Ik denk dat ik ook wat heimwee gevoelens heb, al is het niet echt heimwee denk ik… het is meer zoiets van misschien moet ik ergens werk zoeken en dat apprecieer je vrije dagen des te meer… want eigenlijk begint het niets doen te vervelen… ik weet dat de meesten van jullie jaloers zijn dat ik hier zit en dat ik niets HOEF te doen… maar ik heb meer stimulansen nodig… en ik denk niet dat ik die ga krijgen als ik met Ana blijf reizen, dus misschien moet ik inderdaad gewoon de knoop doorhakken en alleen verder gaan… voor die Full Moon Party moet ik niet echt blijven, al dat feesten begint wat tegen te steken… hoewel ik me telkens weer amuseer, het is telkens hetzelfde… same same… but different zoals hier regelmatig wordt gezegd…
Dus mensen, een oproep: iedereen met goed advies of tips of steun of wat dan ook, schrijven maar en posten hier in mijn blog ofwel gewoon naar mij mailen…
Bedankt en tot later!

Aloe Vera

Auw auw auw... na bijna twee weken zo mijn best te doen om niet te verbranden en zoveel mogelijk uit de zon te blijven tijdens de hete uren, zit in nu met de gebakken peren: mijn gezicht, armen maar voornamelijk mijn schouders zijn gloeiend heet verbrand! Gisteren waren we rond een uur of 2 naar het strand getrokken en het water is hier gewoon zalig en hoewel ik weet dat je gemakkelijk verbrandt, zeker in het water, verloor ik dat toch uit het oog... de rest van de dag heb ik in de schaduw gezeten, maar het kwaad was al geschied... auw!
Gelukkig kreeg ik van een van onze thaise vrienden hier aloe vera recht van de plant en dat heeft wel verlichting gebracht, maar toch he... knalrood en pijnlijk!
Ook van de muggen blijf ik niet gespaard... ik ben hier de lokale muggenattractie, wil je zoet bloed, dan moet je bij mij zijn... zo lijkt het wel! De muggenbeten jeuken vreselijk, tijgerbalsem brengt wel wat soelaas maar echt stoppen met jeuken doet ze niet... soms wordt je gewoon gek van de jeuk!
Maar bon, dit is niet de plaats om te klagen, ik weet dat het vreslijk koud is in Belgie terwijl wij hier bij wijze van spreken wegsmelten van de hitte...
Gisteren was het Ana s verjaardag en we hebben een klein feestje gehouden met enkele van onze thaise vrienden en die hadden zelfs voor een verjaardagstaart gezorgd stel je voor! Vreemd om zo een taart te zien in het warme thailand, hahaha!

We hebben ook besloten om in de komende dagen naar Koh Phanghan te vertrekken, omdat het daar goedkoper is dan hier. We blijven dan daar tot na de Full Moon Party en trekken dan waarschijnlijk verder naar het Noorden. We gaan denk ik in het noorden proberen om werk te vinden, al dan niet vrijwilligerswerk, afhankelijk van de financien, en dan kunnen we altijd na een tijdje terug naar hier keren.. het is raar maar hoe erg ik deze plek eerst verfoeide omdat het hier een soort van prostitutiehuis is, toch raak je er aan gewend en maak je vrienden en leer je de buurt kennen en dan is het soms moeilijk om weg te gaan... ach ja, op een andere plek maken we ook wel nieuwe vrienden natuurlijk...
Fotos volgen hopelijk later vandaag...

Buscopan

We zijn nu al enkele dagen aan het proberen om goedkoop te gaan duiken. We hebben al aan verschillende mensen gevraagd waar we kunnen gaan duiken en hoeveel het ons zou kosten. Vandaag hebben we via een van de Thaise jongens, die we nu toch al kameraad kunnen noemen, gehoord dat we zo een 19.000 baht moeten neertellen als we vier dagen en vier nachten op een boot willen om dan een 3 tal dives per dag te doen, alles in (de dives, de accomodatie en eten en zo) niet echt goedkoop hier voor onze portemonee maar vergelijk het met andere landen en het blijkt blijkbaar een spotprijs te zijn... Het zou wel betekenen dat ik eerst nog twee dagen in een zwembad mijn eerste lessen zou moeten krijgen wat het kostenplaatje alleen maar verhoogt... Maar na die 4 dagen op de boot krijg je dan wel een certificaat waarmee je eender waar kunt gaan duiken dan, dus dat lijkt ons wel wat! Ana heeft al eens een stuk van die training gedaan in Zuid-Afrika dus zij zou die twee dagen les in het zwembad niet meer moeten doen...
Het lijkt zeer aanlokkelijk en het gebeurd via een organisatie hier, met gecertificeerde duik instructeurs dus het is in ieder geval geen louche voorstel dat we hier krijgen!

Gisteren heb ik voor de eerste keer hier in de oceaan gezwommen (ja nu pas, I Know!) en ooh het was ZALIG! Het water is lauwwarm aan het oppervlak en wat koeler als je lager voelt. Ik denk dat ik zo een uur in het water heb liggen dobberen, maar wel pas rond een uur of 16-17uur want ervoor is het gewoon veel te heet! Er zitten hier van die minuscule kwalletjes die je niet ziet, maar wel voelt! Af en toe voel je iets erg prikken dat je gelukkig na een minuutje niet meer voet. Ik zag ook grotere vissen vlakbij zwemmen en kreeg plots schrik, straks bijten ze, hahaha! Het water is ongelooflijk helder, je kan helemaal, tot aan je nek in het water staan en toch zie je de bodem, magnifiek!

We zaten daarjuist ook aan het strand maar ik zoek de schaduw op, anders verbrand je gewoon, zoals een jongen die we af en toe tegenkomen, die had gewoon grote rode brandplekken op zn schouders en neus, echt 2e of 3e graad, zo erg zag het eruit, auw!

We zijn deze middag in een school gaan vragen of ze ons als lerares engels kunnen gebruiken maar je moet engels als moedertaal hebben, een teacher degree hebben en minstens 1 jaar ervaring dus ja, dat heb ik geen van allen en Ana heeft enkel het eerste :-)
We hebben van Willy enkele websites gekregen waar we kunnen zoeken naar jobs, ik ga na deze post eens op onderzoek.

Voor de rest niet veel nieuws, al heb ik wel gisteren vreselijke krampen gehad in mn maag en deze ochtend weer, misschien ligt het aan het eten, misschien was het iets anders... ik weet het niet, het was fameuse maagpijn met pijnscheuten in mn rug en al... vandaag nog maar enkel fruit gegeten rond 15 uur, en gelukkig voel ik nog niets, ik heb deze ochtend een buscopan genomen en na een uur was de pijn weg... ik zal maar hout vasthouden...

Had ik al gezegd dat Ana kierewiet is? Eerst laat ze hier een nieuwe tattoo plaatsen, enkele dagen later laat ze haar pols piercen, zo langs links en rechts waar normaal je horloge zit en vroeg ze de naald als aandenken... wat doet ze gisteren terwijl ik in bed lig van de pijn: piercet ze eerst haar been (onderaan juist voor de welving van de voet begint), blijkt de afstand tussen de twee gaatjes te groot te zijn voor de piercing die ze eerder kocht, tja dan maar het andere been op dezelfde plaats... waarom niet he? Insane, I tell you... INSANE!
Ze is gisteren trouwens ook even aan zo een parachute gaan hangen die wordt voortgetrokken door een speedboot, 500 baht heeft haar dat gekost voor misschien 7 minuten in de lucht... woekerprijzen noem ik dat... ik zou zoiets ook wel willen doen maar onthoud in mn achterhoofd dat we hier langer dan enkele weken zitten en dat het geld snel op zal zijn als we geen werk zoeken/vinden... niet dat zij zoveel geld heeft, volgens mij heb ik meer op de bank, maar gewoon... zij zegt van nee dat kost teveel, maar dan koopt ze wel souverniers waarvan ik denk dat hoeft toch helemaal niet hier, het is hier veel te duur!
Oh ja, en ze heeft ook haar horloge al kwijtgespeeld en haar hier nieuw gekochte zonnebril, beiden in de club waar we af en toe gaan dansen, haar piercing van haar arm was ze daar eergisteren ook kwijt, maar met een zaklamp en de hulp van de manager en enkele behulpzame Thais hebben we het terug gevonden en is ze daarna in de toiletten die piercing terug gaan duwen door haar arm, jakkes!
Ze is kierewiet, maar het voordeel om met haar te reizen is dat ze veel ervaring heeft (al op haar 16e alleen naar Frankrijk en al) en ze kan hier met jan en alleman aan de praat geraken en ons zo soms aangename voordelen bezorgen als goedkopere duiktrips of eten aan lagere prijzen en zo, en het is leuk met haar, voor het grootste deel, natuurlijk zijn er dingen die mij soms storen maar dat zal ze bij mij ook wel hebben, ik ben gewoon blij dat het goed klikt tussen ons, ook al zijn we heel verschillend... tegenover haar ben ik een engeltje, hahaha!

Loving Andaman Beach Festival 05/03/05

Zaterdag werd ik vroeg in de ochtend wakker en hoorde precies de wind tekeer gaan maar aangezien ze buiten aan het werken zijn plus het feit dat de airco opstond, besteedde ik er niet teveel aandacht aan. Ik viel terug in slaap om later terug wakker te worden. Ana en ik waren van plan om naar het strand te trekken tot er plots een hevige wind opstak en toen we buiten keken door het raam was de lucht overtrokken met donkere wolken... het leek wel of het zou gaan onweren!! De wind was vrij stevig en hopen zand en stof waaiden op toen het plotseling begon te druppelen... de regen werd al snel heviger en het licht viel af en toe uit... we liepen snel naar beneden omdat Ana zei dat het gebouw bewoog en toen we beneden waren begon het echt te drashen (mega veel regen dus) Ana is zo zot als een achterdeur heb ik al ondervonden dus die vond het fijn om buiten in de regen rond te lopen, ze had gewoon haar bikini bovenstuk aan een een pareo rond de schouders, hahaha! Ik ging binnen schuilen maar kon wel buiten kijken door het grote raam van de internetwinkel hier, niet te doen, zoveel regen dat hier met bakken uit de hemel kwam vallen! De Thais wisten blijkbaar ook niet goed wat er aan de hand was, het had hier al niet meer geregend sinds november, en het regenseizoen begint pas later op het jaar. Ze keken natuurlijk constant naar ons en zeker naar Ana omdat die aan het rondlopen was in de stromende regen!
Toen kwam er een Ierse jongen bij ons staan, William (Willy), waarmee we een hele tijd hebben zitten babbelen. Hij woont al 2 jaar in Thailand en hij vertelde ons over de Thais en over het muziekfestival hier aan het strand dat blijkbaar een soort van benefiet bleek te zijn ten voordele van de Tsunami slachtoffers! Wat een pech: op de dag van de benefiet komt de regen met bakken uit de hemel, het lijkt wel of het niet zou mogen doorgaan! Na zo een 20 minuten stopte het met regenen en klaarde de lucht een klein beetje op maar voor de rest van de dag bleef het erg bewolkt, veel wind en het was ook een stuk frisser dan normaal... eigenlijk fantastisch aangenaam weer voor de verandering, hahaha!
We zijn tegen de avond naar het Loving Andaman Beach Festival getrokken met Willy en een van zijn vrouwelijke Thaise collegas (Apple heette ze) en we waren aan het aanschuiven om binnen te mogen gaan zitten binnen de omheining. Ik merkte op dat iedereen die binnenmocht een badge droeg dus ik gaf de hoop al op tot een man plots zei dat we binnen mochten! Het voordeel van Westers te zijn misschien? Anyways we gingen aan een tafel zitten en daar lag een kaart met lint (voor rond je nek te hangen) waarop stond Coordinator Local Press. Dit was onze kans: we konden gewoon binnen en buiten met de kaart zonder problemen, en zelfs backstage wat Ana heeft gedaan. We bleken ook echt tussen de press te zitten, overal cameras rond ons en voor ons belangrijke mensen, wauw wat een geluk! Het Festival was ook leuk, de meeste Thais zongen in het engels (soms echt grappig hoe ze bepaalde woorden uitspreken) en er waren twee internationale gasten (die ik niet kende en de anderen ook niet) waarvan 1 in het Thais zong! Het lied dat hij zong was geschreven door de Thaise koning en kon dan ook rekenen op veel applaus achteraf.
Aangezien we de dag erna (zondag de 6de maart) die James Bond toer gingen doen, besloten we tegen een uur of 1 terug naar onze kamer te gaan, vuurwerk hoorde we rond 2 uur maar ik ben niet meer gaan kijken door het raam.
Doordat iemand me zei dat dit regenweer enkele dagen kon aanhouden waren we gaan vragen of we de 007 tour konden verzetten, maar aangezien het weer beter was waar we naartoe gingen (eiland was meer beschut dan Phuket bijvoorbeeld is) besloten we toch te gaan.
We reden eerst naar de Monkey Tempel waar enkele grote Budha beelden stonden en waar, zoals de naam al aangeeft, veel apen rondliepen die je eten kon geven (te koop bij de kraampjes).
Dan nog een uurtje rijden en dan kwamen we aan bij Phang-Nga waar we een tocht deden van zo een 3 uur in een longtail boot. We zijn langs grote mangrovegebieden gevaren en zagen veel grote rotsen rondom die spijtig genoeg wat in de mist verhuld bleven vanop grote afstand (het weer was hier blijkbaar toch ook niet helemaal gespaard gebleven). Daarna verder naar het James Bond eiland waar we stopten voor fotos en zo en dan verder door naar een vissersdorp waar de mensen op paalwoningen wonen. We moesten hiervoor door een stuk open oceaan en die ging nogal tekeer! We gingen goed op en neer en werden regelmatig nat gespat!
Na het vissersdorp, waar zo een 2000 mensen wonen, het grootste deel was Thai moslim en bestond voornamelijk uit kinderen en volwassenen, en oude mensen, de leeftijden 18 tot 30 zag je daar niet, die vertrekken volgens mij naar het vaste land om daar beter werk te zoeken. Dan een lange en soms wilde boottocht terug. Het was tegen 18uur dat we terugreden naar Pathong om daar tegen 19u weer mooi afgezet te worden.

Zoals je wel merkt zijn we nog niet naar het Noorden getrokken, omdat we via Willy een adres kregen voor een geweldig goed guesthouse, zeer goedkoop maar echt de max, op Koh Phangan, waar dus de Full Moon Partys worden gehouden dus het zou kunnen dat we eerst naar daar gaan en daarna naar het Noorden, want anders vliegen we wat heen en weer wat ons misschien wat veel geld kan kosten...

Het weer is vandaag nog niet helemaal zoals voor de storm, er is nog steeds wat wind maar de zon schijnt terug a volonte!

************************************
On the 5th there was a benefit concert called Loving Andaman Beach Festival where a lot of important people would be and a lot of Thai artists and some international artists would sing, all for the Tsunami relief. The downside was that a couple of hours before it started the wind started blowing and there were a lot of dark clouds forming in the air... it looked like it was going to storm! Suddenly A LOT of rain came pouring down, it was just like a typical storm, Ana is a bit insane hahaha and went out walking in the rain while everybody else was trying to hide for it!
We met a guy Willy who is staying in our guesthouse as well and he gave us a lot of good information about places to visit and things to see. We went with him and one of his female colleagues to the Festival and we got into the press zone without even trying! They just let us in, maybe because we are Western?
The Festival was fun and all, but since we were leaving for your bond trip the following day we left around 1am. Around 2am we heard a bunch of fireworks from the Festival.
On Sunday we went on the bond tour: first we visited the monkey cave were there were obviously a lot of monkeys and there were a lot of Buddhas as well. After that we went on the Phang-Nga where we took a longtail boat for 3 hours and went to see the James Bond island, a fishermenvillage that was located on poles in the water and after that back home.

As you can see we havent left yet for the North, but thats because Willy told us of a good guesthouse in Koh Phanghan where he has been a couple of times and its on that island where the Full Moon Partys are so we might first go there for a couple of weeks and then go up North... we dont know... as always: we take it as it comes, no worries! :-)

INFO

Nog even laten weten dat als je commentaar wil geven of vragen hebt die best plaatst in mijn allerlaatste post, die staat telkens helemaal bovenaan.
Ik heb GEEN gsm meegenomen dus ben niet bereikbaar via sms, sorry.
Ik antwoord op je vragen in de comments dus als je daar een vraag hebt gesteld kan je later terug gaan kijken om te zien of ik heb geantwoord. Als het een grote vraag is kan het zijn dat ik antwoord in mijn gewone grote post.
Sorry voor mijn spellingsfouten als je er vindt maar dit is nu eenmaal een qwerty en sommige tekens zoals een afkappingsteken heb ik nog niet gevonden op dit typbord...
Ik kan ook eens iets uitproberen hier:

๋็็้ฎศศฯ ็ฯ" ฤฑฎ ํฯ๊
******************
If you would like to leave me a comment you can of course, but maybe try to write it under my latest post, they are always on top.
I will try to answer your questions, either in a new comment under your question or in a new big post if its a big question...
I didnt bring my mobile phone so am not available on that, sorry.
Keep in mind that i type on a qwerty type board so i can make mistakes and all...

Look at this:
้ำสสน ้นไ รห ำอำพัินกั กนรืเใฦ

007

**English: scroll down**

Even laten weten dat er vandaag op het strand een muziekconcert is waar we naartoe gaan (ik denk dat ze allerlei muziek gaan spelen, life, maar daar ben ik niet zeker van).
We hebben gisteren ook een trip geboekt voor een rondvaart naar het James Bond eiland en dan nog zo een paalwoningendorp en zo, meer daarover zondag avond of maandag.
We gaan ook vandaag onze vlucht boeken naar Chiang Mai. Gisterenavond zijn we info gaan vragen in zo een klein kantoortje waar je vluchten en rondreizen kan boeken en die man zei dat we waarschijnlijk voor zo een 3000 baht van Phuket Airport naar Bangkok kunnen en dan rechtstreeks van Bangkok naar Chiang Mai. Er zijn ook treinen van Bangkok naar Chiang Mai en die zijn een stuk goedkoper (waarschijnlijk) maar dan is het rijden met de trein gedurende 13uur en dat is wel erg lang... we zullen vandaag nog eens navragen maar als het van mij afhangt nemen we het vliegtuig... We vertrekken nu al van het zuiden naar het noorden omdat er daar meer te zien is, het is er goedkoper, het is er rustiger en minder toeristisch dan hier, het is er ook iets koeler, ... We gaan waarschijnlijk rond de 15de april terug naar Koh Samui of Koh Phanghan want op Koh Phanghan worden er elke volle maan Full Moon Partys gehouden en dat willen we graag meemaken! Het zijn grote feesten die op het strand worden gehouden met enkele internationale DJs en zo, even googelen en je weet meteen meer :-)

De man van het reisbureautje zei ons ook dat je in elke provincie in het noorden kan proberen om vrijwilliger te zijn om engelse les te geven in scholen daar. Je hebt dan meestal ook de kans om gratis kost en inwoon te krijgen in ruil voor het vrijwilligerswerk dus dan sparen we ook geld uit. Een diploma is volgens die man niet nodig, maar dat zullen we toch nog eens extra moeten checken wanneer we daar zijn.
We zouden Phuket verlaten een van de volgende dagen...

Na de Full Moon Party bestaat er een kans dat we ofwel verder reizen door Thailand (of misschien ergens terug naartoe gaan waar het leuk was) of er bestaat ook een kans dat ik verder reis naar Australie of zo... nog geen grote plannen hier, gewoon ideeen die in mij opkomen...

**********************************************
Today there is a big music festival at the beach and we are going to check it out.
On sunday the 6th we are going to make a tour by boat and visit the James Bond island and other stuff that I will talk about more on sunday evening or on monday. We booked this trip yesterday at a local small travelagency and that guy told us that going to Chiang Mai through Bangkok will cost us around 3000 baht. We can also take a train from Bangkok to Chiang Mai but its 13 hours driving and the price difference is not that big he says... we have to check again today and then we will probably book our flight for beginning next week.
The guy from the travelagency told us too that we might be able to get a volunteer job as an english teacher, and then stay at maybe the teachers house or with a family so we dont have to pay for our food and accomodation. We have to check with the local eduction centre of Chiang Mai once we are there.
In april we will probably fly to Koh Samui or Koh Phanghan because on the 23rd of April theres a Full Moon Party (theres a FMP held each full moon). Its on Koh Phanghan and its very known and some international DJs might be there and its supposed to be really fun so we would like to go for sure!
After that I dont know what we will do, maybe go back to some place in Thailand or I might go to Australia... no big plans there yet, just ideas...

Opgefokte scooterkes

Scroll down for english version
*****
Wauw er is vanalles gebeurd sinds de laatse keer ik schreef en dan bedoel ik enkel positief hoor!
We zijn nu ongeveer een week in Thailand, en ik moet zeggen dat het mij hier echt wel bevalt, hoewel de hitte soms wel eens te erg wordt dat ik moet gaan afkoelen in een Seven/Eleven (de lokale kleine supermarktjes) of gewoon in een cafe met airco, hahaha! De hitte begint toch wel al te wennen, maar van 11 tot 5 is het echt heet en doe je beter niet teveel of je zou terplekke flauwvallen van de hitte (ik spreek nu voor mezelf, de Thais zijn wel beter bestand tegen de hitte zo lijkt het, hoewel je ook hen ziet zweten en hoor je hen ook zeggen dat het heet is).

Na 4 dagen in Charlies House a 500baht per nacht zijn we deze ochtend naar een guesthouse vlakbij verhuisd waar het goedkoper is (400 baht per nacht) en er is een groot raam in de kamer, haleluja! (dat hadden we in onze andere kamer niet) er is ook tv en airco maar als groot voordeel hebben we de mogelijkheid om gratis te internetten a volonte, vandaar ook dat dit een lange post gaat worden, u bent gewaarschuwd als het begint te vervelen :-)

We hebben een kleine bar aan het strand gevonden waar er enkele tattoo gasten werken, als je ze zo ziet, helemaal volgetattoeeerd dan zou je misschien liever op een afstand blijven maar het zijn hele vriendelijke mannen en ze zijn zeer bereidwillig om je een glas vol ijsblokjes aan te bieden zodat je je drankje kan koelhouden of gewoon het laten smelten tussen uw handen want had ik al gezegd dat het hier heet is?? ;-)
Een van die gasten, Lay, en een kameraad van hem (Sa) hebben ons gisteren of hun ofgefokte scooter meegenomen naar Phuket Town, om daar wat rond te kijken. Echt veel hebben we niet gezien (het was tegen 20u 's avonds) maar er was wel een zeer groot winkelcomplex waar we even hebben rondgelopen.
Daarna teruggereden naar Patong en daar nog wat rondgelopen en daarna zijn we eindelijk eens echt Thais gaan eten op een plaats waar alleen de Thais eten blijkbaar, een stuk af van het toeristische gedeelte van Patong. Voor 400 Bath hadden we met ons vieren gegeten, spotgoedkoop dus!
Daarna zijn we eens het nachtleven ingedoken, 5 minuten van ons hotel is er een disco waar er veel Thais en niet-Thais komen feesten, eerst dacht ik nog van jakkie nee, maar we hebben ons goed geamuseerd! Drankjes waren BELACHELIJK duur, maar we werden getracteerd haha, handig dus!

Nog enkele zaken die ik de moeite waard vind om te vermelden en dingen die mij opvallen:

De weg van Patong naar de luchthaven of Phuket town is ongelooflijk scary eigenlijk, er zijn geweldige hoogte verschillen en soms zie je zo een geweldig hoge weg die je dan helemaal moet beklimmen om hem daarna ook weer helemaal af te dalen. De scooters en motos en brommerkes zijn hier het meest gebruikte vervoermiddel, naast de pickups, taxis en tuktuks. Sommige brommers razen u met zo een snelheid voorbij dat het niet vreemd is dat Phuket samen met Bangkok het hoogste aantal dodelijke slachtoffers op de weg heeft van heel Thailand! Ook ik was niet helemaal gerust achterop de scooter maar ik moet zeggen dat die gast goed reed en er toch rekening mee hield om niet te snel te gaan of zo. Het stuk weg dat over de bergflank gaat is zo steil dat je oren ervan gaan vastzitten, echt onvoorstelbaar!

Ook Patong werd slachtoffer van de tsunami en op verschillende plaatsen zie je dan ook heropbouw of nog gewoon een lege plek tussen de andere gebouwtjes. De Thais werken hier met man en macht om alles zo goed en snel mogelijk terug op te bouwen, deze plek leeft nu eenmaal van het toerisme... Het is onvoorstelbaar maar de bar waarover ik hierboven sprak was dus ook helemaal weg en moest opnieuw gebouwd worden. Aangezien het een oper bar is aan het strand (met maar 2 muren rondom en voor de rest een metalen afsluiting voor snachts) is zoiets wel sneller terug heropgebouwd dan andere gebouwen.

We zijn nog niet gaan snorkelen of zo, maar dat gaan we wel doen, ofwel hier in Patong, ofwel met een bootje naar Koh Phi Phi of naar Koh Lanta of zo... We weten dat Phi Phi erg geraakt was door de tsoenami maar blijkbaar is daar gaan duiken of snorkelen geen enkel probleem. Er is ook een kans dat we een tocht doen lang het bekende James Bond eiland en dan nog langs een tempel en langs een dorp van paalwoningen maar we moeten zien rond te komen met ons geld natuurlijk!
We zijn ook van plan om na een tijdje naar het Noorden te trekken: er leven daar verschillende volkeren zoals de Karen en de welbekende Longnecks (ben de Thaise naam even kwijt). Het is daar ook hopelijk een beetje koeler en goedkoper dan hier! :-)

**************************************************
For all my english friends: Im sorry I didnt write in english earlier but the only time i was online was limited since it was free for 20 minutes in a bar where you had to drink or eat something too of course.
After 4 days in a small room with no window we moved to another room today voor 400baht per night. It has a tv (which we dont watch) and airconditioning of course. But the great part about it is that we get free unlimited internet time on good computers and thats why i can take the time now to say a bit more.

Okay so to sum things up:
when i arrived in bangkok airport i had to wait for 4 hours for my friend Ana. Thet thing i didnt know was that her plane arrived at a different terminal so i couldnt find her that night. After 6 hours in the airport i decided to just write an email to her and our mothers to meet eachother the day after and then i went to an overpriced hotel. Thank god Ana got the message and we finally met up the day after. She had heared from a guy on the plane that there was a PhuketProject and that everything was paid for but of course you had to work VERY hard for that. The guy told us there was a big chance we could enter the program but for that we had to go fly to Phuket. So we did, and the group met up at the Sheraton Hotel in Laguna. We arrived there before they did and since we werent on the name list they gave us a room for a very low price (59 dollars) and if we could enter the program we had to pay nothing, otherwise we just had to pay the 59 bucks. When the group arrived we found out that it was impossible to join, so that meant we had to leave again the day after. We went to bed and found out in the morning that the guy that Ana spoke to on the plane had paid our room because he probably felt bad we made the whole trip and then nog get in the program... we just paid 38 bath for charity. The room was magnificent and luxurious and the whole place was like a HUGE village. After dinner in a nearby restaurant we went to a tourist info place and they told us that Patong was a great place to go to, a great beach and not too expensive, so we took a taxi there, although I should have checked my guidebook first before going there. In the guidebook Patong is described as a place you might just want to stay away from, since its like really touristic and there are a lot of single white men with a beautiful thai woman on the arm and you know what that means...
I was pretty bummed out that we came here, but after you get to know the place, its okay i guess, of course you will always see white men with thai women here, but there are also so many nice thai people around here!!
Everywhere you look there are tuktuks and when you walk by the guys always say tuktuk or when they drive by the use their horn, its funny! The people here that sell stuff on the street always want to know where you from, whats your name, i have good price for you, only for you my friend! Just smile and say no thank you and they wont bother you anymore :-)
You can buy lots of fruit here too, and so cheap (compared to belgium) like 25 small bananas for 30 baht (a bit more that half a euro) or durian and jackfruit and mango, papaya, duku langsat, coconuts of course... just on the street! Ive bought a couple of coconuts already to drink the juice, if they are kept cold, its so refreshing!!
Eating other food is a bit more expensive of course, but still, compared to belgium a great deal!
Here in Patong you can also see the effects of the tsunami: in lots of places you see thais rebuilding and cleaning stuff out, its actually amazing how much is already rebuild again, but here they live from tourism of course, so the sooner something is ready to open the better.
We havent been snorkling or scubadiving yet, but me might do that here or maybe some place else. We might also do a trip to the famous James Bond island and take a tour around temple and all.
We are going up north in a month or so, the visit the more original thailand and visit the people there like the Karen and the longnecks. Its also cooler there and hopefully cheaper so we can stay longer... it all depends, we have no fixed plans, we are taking it day by day and i like that.
We do hope to maybe volunteer somewhere, but we might wait with that when we are in the north, because working in this heat might just kill me (unless its in an office or something)
More in my next post!

Exotisch fruit

We zijn nog steeds in Pathong en ik moet zeggen dat ik inderdaad misschien wat voorbarig was met te zeggen dat Ana wat tegenvalt, we moesten gewoon wat wennen aan elkaar denk ik... We hebben al enkele leuke dagen hier gehad, hoewel het inderdaad toch een soort van hoerenbuurt blijft. Overal waar je kijkt zie je oudere blanke mannen met mooie thaise vrouwen, beetje zielig eigenlijk...
Vandaag gaan we naar het strand(5 min wandelen van ons hotel) en we waren twee dagen geleden s avonds al eens op het strand geweest en het blijft hier warm, niet te doen. Je zou verwachten dat het wat afkoelt of zo dat er een fris briesje zou waaien, maar niet echt. Ik weet niet HOE warm het hier is overdag, maar ben toch telkens hartstikke blij als we een supermarkt of cafe met airco binnenwandelen, effe afkoelen want voor de rest loop ik rond met mijn voor sommigen wel bekende rode kop en voel ik de zweetdruppels zo van mn rug rollen... niet te geloven dat het in Belgie winter is!!

Door gisteren even door de minder toeristische buurt te lopen kwamen we op een binnenpleintje waar een chempedak of jackfruit boom groeide, zo vreemd om die in het echt te zien!!
Enkele dagen geleden had ik kleine banaantjes gekocht, een tros van zo een stuk of 25 en die koste mij maar 30 baht, nog geen 30 oude frankjes! En gisteren zagen we eindelijk durian in een kraampje en hij koste 30 baht per kilo stel je voor! Ana heeft een kleine gekocht en die werd voor onze neus opengemaakt, ik begon al terug te deinsen uit schrik voor de welbekende geur maar nee... hij rook amper en ik heb een stukje geproefd en ik vond het niet slecht... drie grote stukken durian voor nog geen 90 fr. geweldig toch??
We hebben ook al elke dag een verse kokosnoot gedronken, en deze zijn erg verkoelend zeker als ze koel worden gehouden door de verkopers. Voor 20 baht een koopje he!!

Veel meer is hier spijtig genoeg niet te doen, tenzij je de grote massa toeristen wil nadoen en aan het strand liggen overdag en in de avond de bar of restaurants inkruipen waar de thaise mannen en vrouwen je naar binnen proberen te lokken, soms echt wel grappig hoe ze hun best doen om er toch maar voor te zorgen dat je bij hen iets komt drinken of ze gaan gewoon aan je arm hangen of zeggen I love you, where you from en zo van die dingen... (voor alle duidelijkheid wij liggen dus niet zoals de toeristen de hele tijd aan het strand en daarna uren in de bar, we doen het rustig aan, het is hier warm genoeg). Voor de rest zijn de Thais echt vriendelijk en vaak met een grote smile op hun gezicht. Vriendelijk teruglachen wordt hier wel geapprecieerd dus dat doen we dan ook :-)

Patong beach

echt lang ben ik niet in bankok gebleven, het was er vreselijk druk en smog a volonte.
De dag van aankomst ben ik dus alleen naar een hotel gegaan en de dag erna terug naar de luchthaven om Ana te zoeken. Gelukkig had ik haar vrij snel gevonden.
Ze vertelde mij dat ze in de luchthaven iemand had gesproken die naar Phuket ging om daar mee te doen met een vrijwilligerswerk en dat ze gratis overnachtingen kregen in het Sheraton hotel in Laguna Phuket.
Omdat die persoon had gezegd dat we kans hadden om mee te doen met dat programma beslisten we vrij snel om door te reizen naar Phuket en namen we dus het vliegtuig.
In Phuket aangekomen een taxi naar Sheraton waar we een kamer kregen onder de voorwaarde dat we ofwel de prijs betaalden moesten we niet toegelaten worden tot het programma ofwel zou dus het project ervoor betalen. We kregen een speciale prijs van 59 dollar, zeer goedkoop dus voor Sheraton.
De man van het project zei later toen hij aankwam dat er helaas geen plaats was voor ons dus, ja, die kans zat er in... dan maar gaan slapen. De volgende ochtend merkten we op dat onze rekening betaald was voor ons door die persoon die Ana had ontmoet, we moesten enkel een kleine donatie van 38 baht betalen voor unicef (de bath staat ongeveer gelijk aan de begische frank) peanuts dus, geen geld voor een fantastische kamer.
Helaas daarna moesten we verder en hebben we een taxi genomen naar Pathong Beach, een reisbureau had ons verteld dat het daar zeer goed was en goedkoop. Maar bij aankomst merkte ik het al en mijn trotter bevestigde mijn vermoeden: dit is een prostitutiebuurt, overal single buitenlandse mannen met thaise vrouwen aan de hand... echt lang wil ik hier dus niet blijven... een goedkope kamer hebben we, maar het comfort is dan ook navenant... ach ja, we zullen het ook maar eens moeten meemaken zeker?
Typen doe ik nu gratis in een cafe waar we iets eten, het typbord is qwerty en dan ook nog eens vol thaise tekens, typen verloopt dus traag

Ana valt een beetje tegen om eerlijk te zijn... maar meer daarover later, we mogen maar 20 minuten op deze computer typen... het is gewoon mijn eerste indruk die ik van haar had... misschien veranderd die nog, anders ga ik het idee van Merlijn voor waar aannemen: als het niet klikt: dumpen... beetje hard om dat te zeggen, maar uiteindelijk misschien toch wel nodig... al heeft reizen met twee ook voordelen: de prijs delen van hotels bijvoorbeeld...
that`s it for now...