Meer foto's op Flickr!

Als jullie de foto's van Chiang Mai willen bekijken, ga dan maar vlug naar deze link (best is copy - paste doen, indien je dit nog niet wist) http://www.flickr.com/photos/theadventurestartsnow/

Er staan ook foto's op van enkele maanden geleden, aangezien ik de foto's minder zwaar heb gemaakt, waardoor ik er dus veel meer kon plaatsen. Ze staan helaas niet helemaal in volgorde, maar ik ga daar iets aan proberen te doen, als het lukt, dan zien jullie het wel zeker?

Groetjes!

Verslag van m'n reis terug...

Na een LAAAANGE reis ben ik terug thuis... het voelt vreemd aan... overal blanke mensen, ik ben dat niet meer gewoon. Ook het typbord is anders en dat is ook effe terug wennen, ha!

Nadat m’n ouders met de groep op trektocht waren vertrokken, was ik op zoek gegaan naar een goedkoop vliegtuigticket. Nadat ik dat te pakken had, had ik dus nog maar twee dagen in Thailand! Toen ik de zondag (de 7de) op weg was ’s avonds om een hapje te gaan eten, zag ik plots een hoop mensen! Wat bleek: het was markt!! Vergeet eten dacht ik, en snuif de sfeer op, en sla nog wat mooie souveniers in voordat je terug naar huis moet. Er was ongelooflijk veel te koop, en... zo goedkoop! (om een voorbeeld te geven: in Patong verkochten ze fotoboeken van handgeschept papier, met op de cover een stuk plat hout uitgesneden in de vorm van een olifantenkop of zo. Wel, in Patong vragen ze daar aanvankelijk 800 baht/16 euro voor! Na afdingen kun je het dan voor zo’n 450 baht kopen, wat nog 9 euro is. Ik weet dat omdat m’n vriendin Didja er toen twee heeft gekocht. Wel, hetzelfde fotoboek kost in Chiang Mai 100 baht/2euro!! En dat is dan nog hun eerste vraagprijs, ge zou dan nog kunnen gaan afbieden, maar ja, voor zo’n prijs zou ik mij al gaan schamen om nog minder te vragen, het zijn echt mooie boeken. Ik had er zelf willen kopen, maar zo’n dingen nemen veel plaats in, plaats die ik helaas niet meer had in m’n backpack)
Veel spullen komen uiteraard terug, dingen die je overal in Thailand kan kopen, maar toch waren er ook de specifieke handgemaakte producten van de Noordelijkere volkeren, echt mooie spulletjes! Er was ook zeer veel volk op de been, maar het waren niet allemaal farangs (buitenlanders of foreigners)! Ook veel Thais bezoeken blijkbaar de markt. Ik heb daar enkele uren rondgelopen, mij zitten vergapen aan al die mooie dingen en als ge mij een beetje kent, begrijpt ge dat het moeilijk was om niet gewoon alles te kopen wat ik mooi vond, ha! Toch heb ik enkele mooie zaken gekocht waar ik erg blij mee ben!

Maandag (08/08): dag van vertrek. Rond een uur of 3 plaatselijke tijd nam ik een tuktuk richting vlieghaven. (de tuktuks zijn hier anders dan in Phuket. Bekijk de foto’s maar eens op Flickr).
Twee dagen geleden had ik dus een ticket kunnen bemachtigen en laat me zeggen dat dat helemaal niet makkelijk was! Het was ofwel vertrekken de 8ste, maar dan enkel tot Frankfurt met een duur ticket, ofwel wachten tot op het einde van de maand... al de andere vluchten bleken al volgeboekt! Het ticket op het einde van de maand was een stuk goedkoper, maar uiteindelijk ging het op hetzelfde neerkomen, als ik tot het einde van de maand zou blijven, zou ik ook eten, een kamer etc moeten betalen en nog een extra visa-run doen... en om nu nog bijna een hele maand in Chiang Mai te blijven, dat was nu ook niet zò interessant natuurlijk...

Goed dus om drie uur richting vlieghaven. Ingecheckt en vertrokken naar Bangkok. Jawel, eerst naar Bangkok, aangezien ik daar een valies had laten opbergen omdat ik die in Chiang Mai (CM) niet nodig had. Hoewel... ‘opbergen’ is niet echt helemaal juist, toen ik naar CM vloog van Phuket (over Bangkok), had ik maar 15 minuten de tijd om mijn vlucht naar CM te pakken. Ik heb toen aan een vrouw van Bagage Service gevraagd of ze voor mij die valies in een safe kon steken en dat ik of mijn ouders die dan wel zouden ophalen enkele weken later. Geen probleem zei die dame, wij zullen die voor u bijhouden.
Nu moest ik dus mijn valies in Bangkok terug ophalen, dus ik naar dezelfde Bagage Service. (deze keer had ik 4 uur de tijd tussen de twee vluchten). Bleken ze die daar niet te hebben!! Ik heb zelfs persoonlijk tussen de lost and found mogen kijken of ik m’n valies zag, nee dus! Ik telkens weer het verhaal doen, die mensen zoeken in hun papieren en al... tot ze na een half uur dan toch mijn valies hadden gevonden! Alleen... ja die was in Chiang Mai!! Blijkbaar hadden ze die dus mij achterna gestuurd, zonder mijn weten (waarschijnlijk om mij een plezier te doen of zo?!?) anyways, ze hebben dan mijn valies laten overkomen naar Bangkok op een andere vlucht, en die verder door getransfereerd (Rush) naar Frankfurt zodat ik ze daar van de bagageband zou kunnen afhalen, zoals mijn andere backpack! Wat een gedoe hè? Maar bon, die valies is dus inderdaad meegereisd en ik was dolgelukkig toen ik die in Frankfurt in mijn armen kon nemen, hahaha! Ik had op die manier natuurlijk wel veel bagage, maar ik heb voor niets moeten betalen, dat moet m’n charme zijn zeker?! Hahahaha! ’t Zal wel gewoon klantvriendelijkheid zijn, ha!

De beide vliegreizen verliepen aangenaam. In Bangkok, toen ik moest wachten op m’n vlucht naar Frankfurt (vloog pas om 24u), zaten er naast mij twee Japanse jongens van een jaar of twintig een spelletje te spelen en raakten we aan de praat. Ik heb op het vliegtuig van plaats kunnen verwisselen zodat ik naast hen kon zitten en het was leuk om niet heel die vliegreis te zitten niksen (naast het feit dat ik ook wat heb geslapen natuurlijk). Hier zijn twee foto’s van de jongens, die op weg waren om in Frankfurt vrienden te bezoeken. Het is een tweeling, de eerste heet Hiroshi en de tweede Atsushi, achternaam Yamamoto. Toch een typische Japanse achternaam hè?!





In Frankfurt aangekomen om 6uur ’s morgens, na een vliegreis van zo’n 11 uur. Afscheid genomen van de Yamamoto tweeling, (en vergeet niet: het heugelijke weerzien van m’n extra valies, jeej!!). De tweeling heeft mij nog een doos Japans snoepgoed gegeven als aandenken, zo lief!! (hier is een foto, er zijn er wel al enkele uit, maar het geeft een idee van Japanse snoepjes, mooi hè?!)



En dan dus op zoek gegaan naar een manier om thuis te geraken!
Ik kon de trein nemen (wat ik misschien achteraf beter had gedaan, gezien de lagere kostprijs) maar ik opteerde toch voor een Lufthansa vlucht, sneller thuis, want ik was MOE!

Rond een uur of negen vertrok ik dan van Frankfurt naar Zaventem, een uurtje vliegen. Dan met m’n hoop bagage (Ik schat zo’n 35 kilo) de trein op naar Leuven! Daar de bus naar Bertem, en ziedaar, rond een uur of 1 ’s middags was ik weer thuis thuis! (ja, voor zo’n 5 maanden was m’n kamer in Patong m’n thuis hè?!)

Het was vreemd om terug in het Vlaams te moeten spreken, en die euro’s, djees, ik wist de waarde ervan niet meer goed! Het viel me op hoe klein die briefjes toch wel zijn! De Thaise Baht had zo ongeveer de waarde van Belgische frankskes, dus dat was een stuk handiger voor mij. Ook al die witte mensen, raar... en het weer was ok, een mooi zonnetje, maar toch niet hetzelfde hè? Maar goed, ik was blij dat ik heelhuids terug was, met een mooi bruin kleurtje, enkele mooie souveniers, een 1000-tal foto’s, een 30-tal nieuwe vrienden, maar vooral: een FANTASTISCHE ERVARING RIJKER!!
Hoeft het nog gezegd te worden dat ik zeker terug ga? Wanneer? Als het aan mij lag vandaag nog, maar dat is helaas niet realistisch. Ik ben flink op zoek naar werk, en heb enkele goede vooruitzichten. Daarna centjes sparen, rijbewijs halen (ja Nancy, ’t is zover, hahaha) en dan een appartementje zoeken ergens voor mezelf, want het wordt tijd dat ik mijn vleugels nog maar eens uitsla, al blijft het deze keer beperkt tot ons Belgenlandje! :-)

Morgen ga ik ook m’n fotoboek op Flickr verder aanvullen, dus ga daar ook nog maar eens kijken voor meer foto’s!
Ik zou iedereen willen bedanken die mij via m’n blog of via mail heeft gevolgd, mij goede raad heeft gegeven, mij steunde als het wat minder ging (denk maar aan m’n maagontsteking) en zo... aan al die mensen wil ik zeggen: Kòp kun kha! (Bedankt!)

Lah gòrn kha!!! (Dààg!)

Joke

(mijn Thaise naam is trouwens ‘Yoghurt’, moesten jullie het nog niet weten, hehe! M’n vrienden hadden namelijk nogal last om Joke uit te spreken, dus was Yohurt een goed alternatief! (ze spraken het wel niet echt duidelijk uit dus de meeste mensen zouden het niet verstaan vrees ik)
Mijn vriendin Didja had ook moeite met m’n naam, dus voor haar werd ik ‘Yogger’ (spreek uit op z’n frans), hahaha!)

Foto's op Flickr

Even laten weten dat er extra foto's online staan. Aangezien er een limiet geldt, zal ik de foto's van Chiang Mai pas in september kunnen plaatsen. Wil je ze eerder zien dan mag je altijd langskomen :-)

Deze foto's zijn genomen op de dag van mijn afscheidsfeestje in Patong. Dit is maar een deel van de bende, helaas konden ze niet allemaal aanwezig zijn.

Terug thuis...

Lieve mensjes ik laat even weten dat ik terug thuis ben aangekomen na een zeer vermoeiende reis. Ik ga eerst eens goed slapen vooraleer ik hier mijn verslag doe van mijn laatste dagen in Thailand. Ik ben er zeker van dat jullie wel nog even kunnen wachten hè?!

Chiang Mai

Woensdag ochtend, 3 augustus, rond een uur of 9, vertrok ik richting vlieghaven van Phuket. De vlucht naar Bangkok was aangenaam en snel. Ook de vlucht naar Chiang Mai duurde iets meer dan een uurtje, en rond half 3 stond ik al in Chiang Mai! Ik had op voorhand al enkele nachten geboekt in hetzelfde hotel waar ma en pa zouden verblijven dus dat was allemaal al goed geregeld.
Ik ben direct in slaap gevallen want de nacht ervoor had ik een leuk afscheidsfeestje gehad met de grootste hoop van m'n vrienden. Ik had een barbecue georganiseerd en er was vis, kip, gamba's, schelpen, rijst en groenten a volonte! Daarna nog uitgegaan en tja,... veel tijd daarna om te slapen was er niet, dus ik was doodmoe toen ik in Chiang Mai aankwam!
Tegen een uur of 9 's avonds werd er op de deur geklopt... het waren Mama en Papa!! Het was leuk om hen na zoveel maanden terug te zien, wauw!
De dag erna mocht ik meegaan met de groep, we hadden een fietstocht door de buurt buiten de stad geboekt en dat was erg leuk! We hebben verschillende plaatsen bezocht zoals enkele Wats (een Wat is een tempel), een crematieplaats, een krottenwijk, een plaats waar mensen wonen die vroeger lepra hadden, hun beschutte werkplaats... en dat allemaal met geweldig goede omgebouwde mountainbikes, ja het was echt een leuke tocht!


Vandaag de vijfde mocht ik weer mee (wel betaald door ma en pa uiteraard) op dagtrip met een minibusje. We hebben verschillende zaken bezocht zoals de tempel die op de hoogste berg van Chiang Mai ligt, een olifantenplaats waar wel meer dan 60 olifanten verblijven, een orchideeenfarm en butterfly farm, een zijdenfabriekje en een zilverfabriekje. De olifantenplaats was vreselijk leuk want we bezochten jonge olifanten en daarna werden de olifanten in de rivier gewassen. Erna was er een hele opvoering van olifanten die schilderden, voetbal speelden en mondharmonica speelden!! Echt fantastisch leuk om te zien!

Morgen vertrekken ma en pa (en de groep) op trektocht naar de bergvolkeren en moet ik dus afscheid nemen... al zal het helaas (pindakaas) niet voor lang zijn.. en daarmee bedoel ik dat ik heb beslist van (toch wel een beetje tegen mijn goesting) terug naar huis te keren jawel... aangezien mijn geld op is, zit er niets anders op dan terug huiswaarts te keren! Ik heb er ook aan gedacht om eventueel hier te blijven en geld te lenen maar dat is te moeilijk aangezien ik het ook allemaal nog moet kunnen terugbetalen natuurlijk... dus het is "back to reality" voor mij, ik ga de arbeidsmarkt opmoeten en werk zoeken.. dat zal niet simpel zijn, maar bon, het is nodig.
Mijn reis is dus verkort spijtig genoeg. Ik ga morgen op zoek naar goedkope vliegreizen en dat horen jullie het wel als ik terug thuis ben...

Groetjes aan iedereen!

't Is bijna zover!

Het is bijna zover... m'n ouders vertrekken morgen richting Thailand en ik vertrek ergens volgende week en verlaat Patong na bijna 5 maanden hier te hebben gezeten. Wanneer mijn vlucht is weet ik nog niet (moet ik nog boeken) maar het zal rond 1 of 2 augustus zijn. In de tijd die mij hier nog rest moet ik nog vanalles doen... een derde check-up voor mijn ogen, nogmaals een visa-run, en ondertussen ook stillekes aan afscheid nemen van al de vrienden die ik hier heb gemaakt... het zal vreemd zijn om verder te trekken en hen 'achter te laten', ik beschouw hen als familie en het gaat efkes pijn doen denk ik...
Maar bon, zoals ik al tegen m'n moeder zei, ik voel aan dat het tijd is om verder te trekken, en ik ben er zeker van dat ik nieuwe vrienden zal maken.
Ik ben dus van plan om mn ouders te ontmoeten in Chiang Mai gedurende een dag of twee, en daarna, terwijl zij zelf een georganiseerde reis uitstippelen, ga ik voor mezelf ook vanalles plannen, want toegeven... echt veel van Thailand heb ik nog niet gezien!
Ik ben half en half van plan om daarna door te trekken naar Australie en daar de 'work and travel' ding te doen, werken en verder reizen en terug wat werken etc... hoewel ik daarover toch nog wat twijfel... misschien trek ik toch eerst verder door Azie, en keer ik terug naar huis daarna (na gemiddeld een half jaar of zo) en ga ik een volgende keer naar Australie (in ieder geval VOOR mn 30ste want tot dan kan je een working holiday visum krijgen). Ik moet er nog eens goed over nadenken en een gesprek met mn ouders zal ook wel helpen :-)

Ondertussen geniet ik dus van mijn laatste dagen hier, het weer vandaag was zalig, de zon scheen overvloedig, er stond een aangenaam afkoelende wind EN er waren fantastische golven waarin ik mij geweldig goed amuseer (ja ja, diep binnenin ben ik nog steeds een beetje kind). Ook trek ik nog veel fotos van Patong hier en mn vrienden, het is leuk om die achteraf terug te bekijken!

Voila, dat is het zo een beetje... meer nieuws in een volgende post!

Na de tsunami...

Eerst en vooral bedankt aan iedereen die een berichtje heeft achtergelaten in m'n blog, leuk om te lezen dat alles goed gaat met iedereen en dat jullie mij nog niet vergeten zijn! ;-)

Over de tsunami, ik weet niet aan wie ik al wat heb verteld en wat ik al in m'n blog heb geschreven, dus als ik in herhaling val, sorry.

Hier in Phuket zie je aan het strand en omgeving nog steeds de gevolgen van de tsunami. Ze zijn overal nog steeds bezig met de heropbouw van grotere gebouwen, restaurants en kleine winkeltjes zijn er al terug, aangezien die sneller heropgebouwd zijn dan grotere gebouwen als hotels en zo. Ook op de weg naar Ranong (voor de visa hernieuwing) zie je onderweg op bepaalde plaatsen gewoon heelder lege vlaktes met hier en daar de funderingen voor nieuwe gebouwen... Hier in Phuket zelf doet iedereen zijn best om alles zo snel mogelijk terug te krijgen zoals het was, want het tourisme lijdt er wel onder... vele van mijn vrienden klagen toch regelmatig dat ze weinig werk hebben voor de moment, juist omdat er zo weinig touristen zijn (ze verhuren jetski's en zo op het strand).
Ook hun verhalen zijn soms erg pijnlijk om te horen...

Zo is er Duhan, zijn vriendin uit Zweden is hoogst waarschijnlijk omgekomen in de tsunami. Ze was op dat moment op Koh Phi Phi. Hij heeft sindsdien niet meer van haar gehoord en kan haar ook niet bereiken op haar telefoon. Zij zou hem onmiddellijk gecontacteerd hebben erna moest ze nog in leven zijn, maar helaas...

Een andere vriend van mij, Ti, ging die bewuste dag naar het strand zoals gewoonlijk voor zijn werk. Hij had 70 000 baht op zak (veel geld dus) en aangezien de bank nog gesloten was op dat uur van de dag ging hij eerst naar het strand, in de veronderstelling van later op de dag zijn geld naar de bank te brengen. Door de tsunami is hij al zijn geld kwijtgeraakt! (hij had het in een moneybelt rond zijn nek).

Nog een andere vriend van me, Kjet, vertelde dat toen de tsunami kwam, hij moest naar het nabijgelegen shoppingcentre zwemmen, een raam kapot slaan om zo boven op het dak te kunnen klimmen. Van andere hoorde ik dat ze moesten lopen, letterlijk voor hun leven, of met de brommer zo snel mogelijk weggeraken.
Velen van hen zijn materiele zaken kwijt zoals bijvoorbeeld brommers en jetski's. Ook fysiek zijn er gevolgen zoals littekens op hun benen.

Van twee Australiers die hier enkele weken geleden waren hoorde ik dat zij op dat moment ook in Patong waren op vakantie. Zij gingen een dag of twee na de tsunami naar het strand om de gevolgen te overschouwen, en ze vertelde dat als je naar de ene kant van het strand keek (oost) dan zag je enkel wit zand en leek het alsof er niets gebeurd was. Keek je echter naar de andere kant van het strand (west) dan zag je niets dan afval, stukken van huizen, bomen, etc. omdat dat stuk van het strand nog opgekuist moest worden.

Ook nu nog, afhankelijk van het tij, spoelt er regelmatig rommel en zo aan op het strand. Van stukken glas, grote boomstronken en bouwstenen tot huislijke zaken als borden, plastic zakken en tandenborstels... vaak al gedeeltelijk overgroeid met groene algen..
Als ik vroeg in de ochtend op het strand ben, loop ik vaak een groot stuk van het strand af om de grootste stukken rommel op te ruimen, maar voornamelijk stukken glas, erg gevaarlijk!

Door al dit leed zou je denken dat de mensen hier constant "down" zijn, maar MOESTEN ze dit al zijn, dan tonen ze het in ieder geval niet. Het is moeilijk om te achterhalen hoe ze zich voelen, want echt praten over hun gevoelens doen ze niet echt vaak... als ze het doen, voel je wel hun pijn. Toch zijn ze erg optimistisch, want hoewel ze niet echt veel hebben, zijn de meesten toch gelukkig denk ik. Ook als ze in het water liggen op hun surfplank, wachtend op een grote golf, dan roepen ze vaak als grap "tsunami"!
Dit doet toch vermoeden dat ze al een deel van al dat leed hebben verwerkt, de rest zal de toekomst uitwijzen...

het mooie relaxte leven gaat verder...

Leuk om van jullie te horen Veerle en Katleen!

Blij dat jullie het kaartje ontvangen hebben, het is hier inderdaad prachtig (afhankelijk van waar je gaat uiteraard, op sommige plaatsen is het niet echt interessant of mooi)...

Nog geen werk nee, ik sprak gisteren met een Australier en hij zei me dat het bijna onmogelijk is om hier een job te vinden in een hotel of in de administratie, voornamelijk omdat ze er ten eerste niet echt veel nodig hebben voor het moment, maar ook omdat ze buitenlanders veel meer moeten betalen dan Thaise werknemers... hijzelf is duikinstructeur en zei dat dat een beroep is waarbij je hier in Phuket het meest kans hebt op het vinden van een job... of je moet zelf iets beginnen hier (winkel of restaurant) maar dat kan niet zonder Thaise partner...

dingen om over na te denken.
Voorlopig dus nog geen werk, ik kan het nog trekken met mn spaarcentjes :-)

De tijd vliegt hier, ik kan niet geloven dat ik hier al bijna 4 maand ben! Er is ook weer een nieuwe visa-run in aantocht, bweik...

Ik zag gisteren het weerbericht op tv voor Europa en dat ziet er daar niet slecht uit!
Aan alle blokkende studentjes die ik nog ken (niet meer zoveel) HEEL VEEL SUCCES NOG, het is bijna gedaan!!

Nieuwe foto's online

Ik heb nieuwe foto's online geplaatst, check deze url:
http://www.flickr.com/photos/theadventurestartsnow/

Aangezien ze er niet allemaal opkonden (limiet van 20 MB per maand) zal ik moeten wachten tot morgen... dan begint er een nieuwe maand :-)

Voor de rest alles goed met mij, toedeloe!!

Visa Run number 2 completed

Meer dan drie maand ben ik nu al in Thailand, wauw, de tijd vliegt!
De 25ste ben ik voor de tweede keer naar Ranong vertrokken voor de overtocht naar Myanmar (Birma) om de nodige stempels in mijn paspoort te krijgen om een extra maand in Thailand te mogen verblijven. Nu ben ik weer safe tot de 23ste juni...

Ondertussen is er ook weer vanalles gebeurd, zo zijn Didja en ik mee mogen gaan met onze Thaise vrienden (van het strand) naar het zuiden van Thailand om naar een trouwfeest te gaan van een van de beachguards. Het trouwfeest zelf hebben we niet bijgewoond, maar wel het feest achteraf, hoewel het vrij normaal was.. ik bedoel, geen echt feestgedoe maar gewoon gegeten daar... echt lang zijn we niet gebleven, wat wel spijtig is want ik had gehoopt op een authentiek Thais feest of zo... we zijn twee dagen gegaan, zijn bij Pom zijn familie blijven slapen (back to basics, yes!) en ben in die twee dagen opgegeten geweest door de muggen... ik denk 40 muggebeten in totaal, niet slecht, wie doet beter???
De dag erna dus het trouwfeest, en dan daarna verder gereden en af en toe hier en daar gestopt om familie van de andere jongens te bezoeken. Op de tocht heen (rond de 5 uur rijden) regende het ontzettend veel. Ik had geluk want ik zat binnen in de auto, maar een stuk of 5 mensen zat achterin in de laadbak van de pick-up truck en was dus letterlijk doorweekt van de vele stortbuien!!
We hebben ons daar goed geamuseerd die twee dagen en het was zeer leuk om dit te hebben mogen meemaken!

What else is new? Morgen ga ik voor een check-up van mijn ogen, de operatie is nu iets meer dan een maand geleden uitgevoerd... ik zie normaal gezien vrij goed, alleen heb ik tegen de avond toe iets meer last van wazige ogen en naar een computer scherm kijken is ook soms wazig... maar na 1 maand mag ik nog geen wonders verwachten denk ik... meer nieuws hierover volgt later.

Ik heb eens rondgevraagd wat de mensen hier zoal doen in hun vrije dag, maar spijtig genoeg hebben de meesten geen echte vrije dagen denk ik... alles is hier open 7 dagen op 7 van 's morgens tot 's avonds laat of de hele nacht door... de meeste mensen hier kunnen zich geen vrije dag veroorloven denk ik...

Ik hoorde van mijn mama die ik verlede week EINDELIJK heb gebeld (na 3 maanden, yikes) dat zij en mn pa naar Thailand komen voor 3 weken met een georganiseerde groepsreis! Dat betekent dus dat ik hen ga zien binnen enkele maanden, waarschijnlijk als ze in het Noorden zijn, aangezien ik daar zelf nog niet ben geweest, maar dat is allemaal nog niet zeker...

Hier dan eindelijk enkele dingen die mij al zijn opgevallen in de laatste drie maanden:

Dingen die ik heb opgeschreven in mijn dagboek toen ik in Koh Phangan was (samen met Analeah, 2 maanden geleden)
-ik zat daarjuist te eten, hoorde ik ineens een harde plof achter mij... ik denk dat het een kokosnoot was... stel je voor dat je dat op je kop krijgt, auw!
-Je hoort hier geluiden van dieren die je totaal niet kan thuisbrengen
-Als de zon onder is beginnen de krekels hier allemaal in koor zeer luid te tsjirpen, grappig. Soms op bepaalde momenten van de dag hoor je ze vreselijk luid hun best doen
-er zijn hier veel meer wolken dan in Phuket
-er zitten hier van die vreselijk ambetante vliegjes die in je oor zoemen als muggen, constant rondom je hangen en regelmatig bijna in je neus terechtkomen!
-Er vliegen hier van die hele grote libellen en ook een soort oversized hommels. In de struiken voor onze bungalow zitten mega-grote rode mieren (check fotos of Flickr)
-Er groeien hier prachtige bloemen en miljoenen kokosnootbomen.
-Ik heb al 2 avonden na elkaar meer dan 50 bootjes geteld op het water, volgens mij is het overgrote gedeelte ervan vissersboten.
-Ik mis gratis internet en airco
-Gekko kaka lijkt op muizenkaka en valt af en toe naar beneden voor je neus of je ziet het liggen 's morgens als je opstaat
-Tijdens het kijken naar een film lopen er regelmatig gekko's over het scherm (het licht trekt muggen en vliegjes aan)

Dingen die mij hier zijn opgevallen:

-water kost hier maar 5 baht per liter (als je de naamloze flessen neemt), op het strand vragen ze er 10 baht voor, nog steeds spotgoedkoop
(1 euro is ongeveer 50 baht)

-de mensen die als religie het boedhisme hebben branden veel wierook en kopen vaak bloemenkransen die ze ergens hangen of in hun auto of zo. De bloemenkransen zijn prachtstukjes op zich, en ruiken zalig naar jasmijn.
-Ik mis brood met kaas!!
-Een gemiddelde maaltijd kost hier zo ongeveer 1 euro tot anderhalve euro (afhankelijk van wat je besteld en waar)
-Ik ben al rond de 10 keer op de jetski geweest en het is altijd weer FAN-TAS-TISCH!!
Ik hou ervan om toertjes te draaien en van links naar rechts te gaan en 8-vormen te maken en zo
-Ik maak bijna elke dag weer nieuwe vrienden
-Nee ik heb nog steeds geen werk... wat doe ik dan de hele dag?? Wat doet een werkloze in het Paradijs?? Genieten natuurlijk!! ;-)
-Een nagelknipper kost hier 29 baht
-Een t-shirt gekocht in een van de vele kraampjes langs de kant van de straat kost normaal zo iets van een 150 baht, koopje dus!
-Je ziet hier overal fake kleding van Chanel, Von Dutch, Billabong, Quicksilver, Prada, etc...
-Vaak gezegde leuze hier: No money, no Honey! (zielig niet?)
-Vandaag waren er geweldig goede golven in de oceaan, yes!
-Ik heb deze week voor de eerste keer een bougieboard gebruikt... lijkt wat op een surfplank alleen ga je er gewoon op liggen en als de golf komt moet je peddelen en dan hopelijk op de golf meerijden, cool!

Dat is het voorlopig... meer volgt later!

Ik leef nog! ;-)

Hier weer een berichtje van mij!
Alles goed, ik heb wel sinds gisterennacht terug maagpijn gekregen dus das heel wat minder leuk nieuws, zeker omdat het Vreselijk pijn deed! Ik moet dus terug beter beginnen opletten met wat ik eet en drink...

Ik heb verlede week een Francaise ontmoet, Didja heet ze, (ze is 32jaar) en ik amuseer mij geweldig goed met haar en mijn thaise vrienden hier!

Het weer is langzaamaan aan het veranderen... het regenseizoen is in aantocht en dan kenmerkt zich door frequente stortbuien die soms wel een half uur kunnen duren (of langer, dat valt af te wachten). Ook aan het strand is het een stuk rustiger geworden, niet veel meer toeristen, tja, als er weinig zon is dan zie je niet veel toeristen meer natuurlijk...
De zee is ook een stuk woeliger met soms grote golven, het is geweldig leuk om daarin te spelen, maar af en toe krijg je wel een slok zeewater binnen... zij het via je mond of je neus, bah!

Voor de rest is alles ok, nog geen werk, maar een van mijn thaise vriendinnen spreekt ook nederlands (ze was getrouwd met een nederlander en heeft 12 jaar daar gewoond) en zij gaat mij helpen omdat ze veel mensen kent van hier natuurlijk! Het is een verademing om soms gewoon in het nederlands te kunnen praten met haar, want vaak is het in versimpelt engels dat ik met mijn thaise vrienden praat, ofwel in het frans dus met Didja (zij kan amper engels dus ik vertaal mij te pletter van het frans naar het engels en terug!)

De vorige keer zei ik dat ik enkele dingen ging vertellen die mij hier zijn opgevallen, dat hou ik voor de volgende keer!

:-)

Visa verlenging completed

Gisteren dus vroeg vertrokken met een grote bus voor de visa run naar Ranong. Dat was zo een vier en een half uur rijden van Phuket. Dan een stempel gekregen bij de immigratie dienst die ons zogezegd uitschreef uit Thailand. Dan ergens gegeten, dan de boot op, nog ergens een stempel gekregen, dan zo een twintig minuten gevaren naar Birma (Myanmar). Daar zo een 20 minuutjes gewacht terwijl iemand al de paspoorten naar de politie bracht voor een nieuwe stempel dat we Birma binnenkwamen. Dan terug met de boot en terug naar de immigratiedienst waar we NOGMAALS een stempel kregen waarin stond dat we dus een maand langer in Thailand kunnen verblijven... En dan de volle 4uur en 30 minuten teruggereden naar Phuket, ja ja wat je er al niet voor over moet hebben om een maandje langer te mogen blijven hier! Ik was gelukkig rond een uur of 7 s avonds terug thuis dus dat valt eigenlijk al bij al nog goed mee... wel wat duizelig van al dat bochtenwerk (man de bochten en bergen in Phuket zijn niet te onderschatten!!) maar goed...
Met mn maag en ogen ook alles goed, no problems, enkel een lichte druk op mn ogen maar dat is waarschijnlijk omdat ik gisteren een hele dag onderweg was.

Grappig aspect: in Birma wordt je tegemoet gekomen door een hoop jonge gasten die je allemaal iets willen verkopen of je naar de beste winkels brengen voor sigaretten, drank, VIAGRA zelfs, hahaha! Een slof sigaretten kost hier 500 baht of zo, vreselijk goedkoop dus! Een pakje merk sigaretten kost hier zo een 45 baht, 1 euro dus, vreselijk! En ze roken hier bijna allemaal en drinken vrij veel whisky en zo... waarschijnlijk een van hun enige 'leuke momenten' tussen de rest van hun pogingen om te overleven op het weinige geld dat de meesten hier verdienen... ok da's dus niet zo een grappig aspect om mee te eindigen... volgende keer ga ik een reeks dingen opnoemen die mij zijn opgevallen, check it out!

update ogen

Ik ben vandaag terug naar het ziekenhuis gegaan om een week na de Lasik operatie mijn ogen te laten nakijken. Ik heb wat last van droge ogen en ook nog wat astigmatisme waarmee dus bedoelt wordt dat mijn ogen nog niet alles heel scherp stellen maar dat is perfect normaal, de operatie is enkel dagen geleden gebeurd dus mijn ogen moeten nog herstellen en zich aanpassen. Ook het feit dat mijn bril eigenlijk veel te straf was voor mijn ogen zorgt ervoor dat mijn oogspieren zich nu meer moeten ontspannen (jawel, hoe straffer de bril hoe meer de oogspieren werken blijkbaar). Als ik lange tijd dichtbij heb gekeken (boek lezen of zo) en ik kijk dan in de verte dan is dat vaak nog wat wazig en onscherp, maar dat zal enkel verbeteren over de komende weken... ik heb geduld! :-)

Morgen heb ik een ERRUG LANGE dag voor de boeg: ik moet nl mijn visum laten vernieuwen na twee maanden in Thailand te hebben verbleven en ik moet dus een Visa Run doen zoals ze dat hier noemen. Ze hebben hier van die all-inclusive paketten (de mijne kost mij 1300 baht) waarbij je dus met de bus en boot over en weer gaat. De stap over de grens en terug kost ons 5 amerikaanse dollars (inbegrepen in de prijs) voor de grenspolitie (mooie verdienste als je het mij vraagt maar bon).
Ik vertrek om 6uur40 en kom pas terug tegen een uur of acht of negen in de avond, hoi... :-(
Meer daarover de komende dagen!
Sawat dee ka!!

Ik kan zien!!

En dan bedoel ik ZONDER BRIL jawel! Ik heb mij de 19e laten opereren aan mijn beide ogen door de Lasik techniek, waardoor ze dus met een laserstraal je ogen bewerken waardoor je daarna zonder bril door het leven kan! Ik had mijn ogen laten testen toen ik voor mijn maag ging (ik had een afspraak gemaakt) en heb de knoop doorgehakt na lang nadenken en alles te overwegen en ik ben zo blij! De uitleg over de operatie hoor je wel als ik terug ben in Belgie want is te lang om hier uit te leggen maar het viel eigenlijk goed mee, wel vreemd natuurlijk maar goed, mijn ogen zien er nu, drie dagen later erg goed uit. Wat rode vlekken in het wit van mn ogen maar dat is perfect normaal. De dag na de operatie moest ik terug voor een check up en het ziet er goed uit. De eerste week mag ik geen water in mn ogen krijgen dus ik moet wel opletten, moet oogdruppels nemen etc, maar over het algemeen zie ik goed. Wel hebben mijn ogen wat tijd nodig om van dichtbij naar verder af te kijken, het duurt dus even voor te focussen, en af en toe zie ik wat wazig en zo, maar dat verbetert over de komende week(weken). Binnen 3 dagen moet ik terug voor een check up en daarna terug na een maand. Ik hou jullie op de hoogte!

Nog nieuws: met mijn maag is alles terug ok, hoewel ik wel motillium en nog iets anders moet blijven nemen voor een maand zei de dokter, om te voorkomen dat de ontsteking terugkomt. Ik neem liever geen medicatie voor zo een lange periode maar ik doe het toch en let op met wat ik eet. Ook dat ziet er dus positief uit!

Ik ben ook nieuwe fotos online aan het plaatsen dus als je wil weten hoe Koh Phangan eruitziet toen ik daar was, go check it out! http://www.flickr.com/photos/theadventurestartsnow/

Al wie een kaartje wil ontvangen wees zo goed om mij je adres door te mailen op jschoors@yahoo.com want ik kan mijn adressenlijst niet vinden, whoops!

Met mij dus alles goed, gezien wat er allemaal gebeurd is de laatste dagen, hopelijk met jullie ook alles goed, tot een volgende!

Songkran!!!

Gelukkig Nieuwjaar iedereen! Het Thaise Nieuwjaar dan wel natuurlijk, Songkran, ook bekend als het waterfeest. En daar is een reden voor, aangezien deze en volgende maand de heetste van alle maanden zijn hier in Thailand, wordt het Nieuwjaar gevierd met het gooien van water op allerlei mogelijke manieren: met emmers, flessen, waterpistolen, noem maar op, alles kan, alles mag (ja zelfs politie agenten worden hier natgespoten, iets wat zeer vreemd is voor mij omdat zij hier erg veel gezag hebben)! Niemand blijft droog, en het is geweldig leuk! Ook wordt er met talk poeder gegooid, soms een smerig boeltje natuurlijk, maar voornamelijk wrijven ze het op je beide kaken om je een gelukkig nieuwjaar te wensen.
Dat was dus maandag en dinsdag, vandaag de 14de is alles weer vrij normaal, geen water meer, hoewel er nog wel steeds vanalles gaande is van festivalitis :-)

De update rond mijn maag, misschien lazen jullie al wat mijn moeder schreef... ik ben dus inderdaad naar het ziekenhuis gegaan om mijn maag te laten controleren en eerst hebben ze met een echografie gekeken of er iets scheelde (ze konden niets zien) daarna dus een gastroscopie, met een camera in mn maag gekeken om te zien wat er aan de hand was... Dat is iets wat ik niemand toewens djeeses toch, al kokhalzend schuiven ze dat ding door je keel, ademen is ongelooflijk moeilijk en dan wroeten ze rond en gieten water door je slokdarm om dus te kijken wat er scheelt... en dan nemen ze daarbinnen doodleuk enkele fotos die je daarna meekrijgt al was het een souvenier... jeuj, not! Anyways, ik heb dus een maagonsteking en heb de opdracht gekregen geen spicy food te eten, geen alcohol, koffie, thee, cola, regelmatig eten, en medicatie en rusten... gelukkig had ik twee dagen later weinig tot geen last meer van het onderzoek want slikken deed pijn en eens het speeksel in je maag kwam deed het weeral pijn... ai ai ai toch, maar goed, met mij is nu alles weer goed, binnen een dag of 5 moet ik terug naar het ziekenhuis voor een check-up en ik hoop dat dan alles achter de rug is!

Ik amuseer mij hier voor de rest wel goed, ik ben al twee keer op de jetski geweest en jongens is dat ongelooflijk tof! Echt zo fijn!!

Het heeft hier enkele dagen geleden ook weer eens fameus gedrasht en er was toen water in de electriciteitskast geraakt en die was ontploft en in brand geschoten (gelukkig snel onder controle) maar de electric was dus uitgevallen in een hele rij gebouwen waaronder mijn guesthouse... gelukkig mocht ik van de verhuurders ergens anders gratis slapen! Maar dus geen schade voor mijn spullen.

Hierbij ga ik het laten voorlopig, bedankt voor jullie postjes allemaal!

Even een kort berichtje om te laten weten dat ik alleen verder ben getrokken de 1ste april (nee geen grap) en dat ik terug gekeerd ben naar Patong Beach in Phuket, omdat ik hier enkele jobs in een krant online had zien staan waar ik voor ga solliciteren.
Met mij is alles goed, het is een beetje een verademing om alleen te zijn (hoewel ik hier vrienden heb die ik regelmatig zie)... ik bedoel dus eigenlijk dat ik blij ben met mijn beslissing om alleen verder te gaan, zonder Ana.

Voor de rest is er niet veel nieuws te vertellen (sorry voor diegenen die mijn blog lezen tijdens het werk... niet echt veel spannends hier te lezen de laatste tijd)
Binnenkort meer! :-)

********************************

A short message to let everybody know I continued my journey alone this time, but I went back to Phuket since I saw some jobs in an online paper that I would like to apply for.
I am happy with my decicion to leave Ana (she got a job in Koh Phangan in a reggae bar as a waitress in case you didnt know yet) and continue traveling on my own. I do have friends here I see regularly so I am not really 'alone' :-)

Everything okay!

I just heard from a friend and checked on the internet that there was another earthquake in Indonesia on monday and that apparantly people in Patong, Phuket were warned about a possible tsunami...
I am for the moment in Koh Phangan, in the gulf of Thailand, that didn`t get hit by the tsunami and that didn`t feel anything of the earthquake on monday either... so for everybody who is concerned... I`m okay, thank you!

Thai Boxing

Eergisteren zijn we naar een echte Thai Boxing match gaan kijken! Het is wel een speciale vorm van vechtsport waarbij veel is toegelaten. Eerst waren enkele Thaise mannen aan het vechten, daarna waren twee vrouwen aan de beurt en er waren zelfs matchen met een Thai en een Engelsman en een Thai en een Zwitser... moet er nog gezegd worden dat de Thais wonnen? Zij zijn natuurlijk het best opgeleid in deze sport.
Gisteren zijn we naar een markt gereden waar bijna alleen Thais waren... het was een soort van markt/festival want er werd ook bingo gespeeld en er waren een soort van dans en optredens. Je kon er vanalles kopen dat vaak onder een laag stof zat... wie weet hoe oud die spullen al waren!
Vandaag zijn we met enkele mensen van hier om vijf uur smorgens opgestaan om de boot naar Koh Samui te nemen. We vernamen gisteren dat een jongeman die we hier wat hebben leren kennen in een motoraccident was betrokken en dat hij naar het ziekenhuis was gebracht (het ziekenhuis van Koh Samui is beter uitgerust dan dat van Koh Phangan waar wij zitten). De jongeman, Alan, was terechtgekomen op zijn hoofd en had een zeer grote snee over zijn schedel... hij had ook een bepaald stuk bot in zijn nek gebroken dus moet stil liggen en zo een neksteun dragen... het moet niet makkelijk zijn voor hem om helemaal alleen in dat ziekenhuis te liggen en zo... hij was dan ook heel blij om wat bekende gezichten te zien!
We zijn nu aan de haven om de boot terug te nemen, maar die boot vertrekt pas binnen een aantal uren. Echt veel hebben we niet gezien hier op Samui... we hebben voornamelijk in de auto gezeten om rond te rijden... het is ook niet echt de moeite denk ik hier... er zijn wel een aantal zaken te bezichtigen, maar veel verschil met Phuket is er toch niet...
Ana heeft daarjuist in het postkantoor enkele zaken naar huis gestuurd en het is belachelijk duur! Op de prijslijst staat dat iets naar Belgie nog duurder is dan naar Amerika, dus verwacht geen onverwachte cadeaus van mij... helaas!
Een kaart opsturen gaat wel, ma en pa mogen als eersten er een verwachten... :-)

Vanavond is er de Full Moon Party... we gaan natuurlijk gaan, maar ik ben op mijn hoede voor opdringerige Thais, lallende buitenlanders en meer van dat... iedereen die mij kent weet dat ik van het voorzichtige type ben, dus... mai pen rai... no worries!! :-D

Bedankt aan iedereen voor zijn/haar goede advies, ik apprecieer het heel erg!
Ana vroeg me gisteren of alles ok was, ze had door dat ik al een kleine week wat stiller was en dat er blijkbaar iets op mijn lever ligt. Ik heb het haar vandaag gezegd, ze had al een vermoeden dat ik misschien liever alleen verder wou... we blijven nog bij elkaar tot na de Full Moon Party, daarna moet ze haar visum laten verlengen en trekt ze naar Chiang Mai denk ik... ik ben niet zeker... ze zit er blijkbaar niet mee in om alleen verder te gaan, tja, dan hoef ik me dus ook geen echte zorgen te maken denk ik.
Ik blijf nog enkele dagen hier, en beslis dan of ik ofwel naar het Noorden ga, ofwel eerst probeer om werk te zoeken ergens anders (internet is mijn bondgenoot in de zoektocht naar een job) en misschien eerst een maand of meer werk en dan terug wat vakantie neem en naar het Noorden trek of zo...
Ik hou jullie zeker op de hoogte, maar weet dat ik niet altijd even veel tijd op het www kan spenderen aangezien het mij geld kost hier :-)

Gekko`s

Het is al enkele dagen geleden dat ik mijn blog nog heb ge-update… maar daar is dan ook wel een verklaring voor!
Zondagavond de 13e hadden we beslist om rond de 16e naar Koh Phangan te vertrekken. We zijn daarvoor enkele touristenstalletjes afgelopen om te informeren naar prijzen en die bleken rond de 900 a 1000 baht te liggen.
We hebben geboekt voor 950 baht voor 2 personen, blijkbaar een goede prijs als we onze Thaise vrienden mogen geloven. Omdat ons vertrek woensdag de 16e was en ook nog eens vrij vroeg (vertrek rond 7u `s morgens) was maandagavond onze laatste uitgaansavond. We zijn met enkele van onze vrienden naar de disco geweest en hebben ons goed geamuseerd. De dag erna afscheid genomen van iedereen en onze spullen ingepakt... moeilijker dan gedacht omdat ik enkele zaken extra moest pakken... een aantal souveniers en een boek, dat neemt extra plaats in beslag, maar gelukkig kon het er allemaal in!
Rond 23u30 lagen we dan in bed maar we waren die dag erg laat opgestaan dus konden we niet in slaap vallen... We begonnen dan maar naar het filmkanaal te kijken tot Ana plots zei van waarom gaan we niet gewoon uit en blijven de hele nacht wakker en dan moeten we ons ook geen zorgen maken dat we ons overslapen en zo (we hadden enkel een alarm op haar uurwerk) dus wij weer uitgeweest tot de club sloot rond half 4 `s ochtends. Dan terug naar onze kamer en daar verder films gekeken… hahaha!
We hadden gehoopt van onze slaap in te halen op de bus maar dat bleek amper mogelijk! Het was zo een klein minibusje en met tien man zat het propvol, zeker al omdat iedereen een grote backpackersrugzak meehad! Na een rit van zo een 4 a 5 uur non stop shaken (wij zaten achteraan en werden bijna constant dooreengeschud) kwamen we aan in Surat Thani waar we ons moesten haasten omdat de boot binnen 5 minuten ging vertrekken! De bootreis duurde zo`n 3u30 en we kwamen tegen half 6 `s avonds toe in Thongsala, de aanmeerplaats op Koh Phangan. Om niet zeeziek te worden heb ik ook geprobeerd om te slapen wat gelukkig iets beter meeviel dan in de bus.
In Thongsala hebben we met enkele anderen een taxi genomen (thaise taxi dus niet zoals jullie die kennen) en dan nog een half uur gereden naar de Hope Bungalows… dat adres hadden we gekregen van Willy die het ons had aangeraden. Deze taxirit was bij momenten vreselijk angstaanjagend… het gaat hier op en neer en sommige straten, hoewel meestal geasfalteerd, zijn vreselijk stijl en jezus toch, phew! Laat ik het erbij houden dat ik blij was dat we er waren en dat ik te voet de korte maar steile helling kon beklimmen naar de bungalows.
Voor 150 baht per nacht mag je uiteraard niet teveel luxe verwachten… Het zijn piepkleine bungalows, zeker voor 2 personen, het einige dat er staat is een dubbel bed… erachter is een klein badkamertje met gelukkig een normaal toilet… alleen is er geen doorspoelknop, daarvoor gebruiken ze hier een emmer met water, wat water doorgieten en hopen dat zo het zaakje verdwijnt, hahaha!
De gekko`s kunnen gewoon langs het dak binnenkomen, er is dus wel een dak, maar het is niet zoals een stenen huis, het zijn gewoon muren van gevlochten bamboo denk ik en een dak met dakpannen maar er zijn dus overal openingen… het regent hier toch amper en moest alles toe zijn zou je bijna stikken van de hitte!
Die gekko`s zie je trouwens overal, er staat hier een tv met dvd speler waar we gewoon een film kunnen kiezen wanneer we willen, en die gekko`s zitten gewoon op het scherm soms omdat het licht van de tv de muggen aantrekt! Erg grappig!
We hebben hier een prachtig uitzicht en een strand op zo een 7minuten wandelen… vanuit onze hangmat op ons piepklein balkon of vanuit het bed met de ramen open, kunnen we de oceaan zien en de prachtige zonsondergang, wauw!
Het is hier ook zeer warm, zo warm dat je bijna moet gaan neerliggen wil je niet flauwvallen van de hitte! (in mijn geval alleszins… Ana is van California dus die is wat warmer weer gewoon).
Gisteren zijn we naar de plaatselijke bar geweest en Ana is dan `s avonds meegereden met enkele mensen naar de Half Moon Party. Ikzelf ben niet meegegaan want ik voel mij al enkele dagen niet helemaal 100 procent… ik heb last van maag en darmen en daarbovenop heb ik nog een verkoudheid te pakken… ge vraagt u af hoe dat kan in een land als Thailand maar toch is het zo… snotneus, droge keel, ploppen in de oren… ik heb het allemaal! Erg vervelend natuurlijk… laten we hopen dat het snel overgaat.
We gaan hier blijven tot ergens de 26ste denk ik, de Full Moon Party is de 24ste, en de 26ste moet Ana haar visa laten verlengen… ze moet dus een visa run of boarder run doen zoals ze dat hier noemen… Ik denk dat we daarna verder trekken naar het Noorden, Chiang Mai en zo. Ik weet niet hoelang we daar gaan blijven, een tweetal weken of zo?
De kans bestaat dat we daarna terug naar Phuket gaan omdat we daar vrij veel kans maken om werk te vinden denken we… Ana had al enkele mensen ge-emaild maar dat zijn wederom voorlopige plannen… er is ook een kans dat ik zonder Ana verdertrek, want ik begin me soms te ergeren aan haar… alleen weet ik niet of alleen reizen iets voor mij is... samen reizen heeft voor en nadelen uiteraard, alleen reizen ook…
Ik denk dat ik ook wat heimwee gevoelens heb, al is het niet echt heimwee denk ik… het is meer zoiets van misschien moet ik ergens werk zoeken en dat apprecieer je vrije dagen des te meer… want eigenlijk begint het niets doen te vervelen… ik weet dat de meesten van jullie jaloers zijn dat ik hier zit en dat ik niets HOEF te doen… maar ik heb meer stimulansen nodig… en ik denk niet dat ik die ga krijgen als ik met Ana blijf reizen, dus misschien moet ik inderdaad gewoon de knoop doorhakken en alleen verder gaan… voor die Full Moon Party moet ik niet echt blijven, al dat feesten begint wat tegen te steken… hoewel ik me telkens weer amuseer, het is telkens hetzelfde… same same… but different zoals hier regelmatig wordt gezegd…
Dus mensen, een oproep: iedereen met goed advies of tips of steun of wat dan ook, schrijven maar en posten hier in mijn blog ofwel gewoon naar mij mailen…
Bedankt en tot later!

Aloe Vera

Auw auw auw... na bijna twee weken zo mijn best te doen om niet te verbranden en zoveel mogelijk uit de zon te blijven tijdens de hete uren, zit in nu met de gebakken peren: mijn gezicht, armen maar voornamelijk mijn schouders zijn gloeiend heet verbrand! Gisteren waren we rond een uur of 2 naar het strand getrokken en het water is hier gewoon zalig en hoewel ik weet dat je gemakkelijk verbrandt, zeker in het water, verloor ik dat toch uit het oog... de rest van de dag heb ik in de schaduw gezeten, maar het kwaad was al geschied... auw!
Gelukkig kreeg ik van een van onze thaise vrienden hier aloe vera recht van de plant en dat heeft wel verlichting gebracht, maar toch he... knalrood en pijnlijk!
Ook van de muggen blijf ik niet gespaard... ik ben hier de lokale muggenattractie, wil je zoet bloed, dan moet je bij mij zijn... zo lijkt het wel! De muggenbeten jeuken vreselijk, tijgerbalsem brengt wel wat soelaas maar echt stoppen met jeuken doet ze niet... soms wordt je gewoon gek van de jeuk!
Maar bon, dit is niet de plaats om te klagen, ik weet dat het vreslijk koud is in Belgie terwijl wij hier bij wijze van spreken wegsmelten van de hitte...
Gisteren was het Ana s verjaardag en we hebben een klein feestje gehouden met enkele van onze thaise vrienden en die hadden zelfs voor een verjaardagstaart gezorgd stel je voor! Vreemd om zo een taart te zien in het warme thailand, hahaha!

We hebben ook besloten om in de komende dagen naar Koh Phanghan te vertrekken, omdat het daar goedkoper is dan hier. We blijven dan daar tot na de Full Moon Party en trekken dan waarschijnlijk verder naar het Noorden. We gaan denk ik in het noorden proberen om werk te vinden, al dan niet vrijwilligerswerk, afhankelijk van de financien, en dan kunnen we altijd na een tijdje terug naar hier keren.. het is raar maar hoe erg ik deze plek eerst verfoeide omdat het hier een soort van prostitutiehuis is, toch raak je er aan gewend en maak je vrienden en leer je de buurt kennen en dan is het soms moeilijk om weg te gaan... ach ja, op een andere plek maken we ook wel nieuwe vrienden natuurlijk...
Fotos volgen hopelijk later vandaag...

Buscopan

We zijn nu al enkele dagen aan het proberen om goedkoop te gaan duiken. We hebben al aan verschillende mensen gevraagd waar we kunnen gaan duiken en hoeveel het ons zou kosten. Vandaag hebben we via een van de Thaise jongens, die we nu toch al kameraad kunnen noemen, gehoord dat we zo een 19.000 baht moeten neertellen als we vier dagen en vier nachten op een boot willen om dan een 3 tal dives per dag te doen, alles in (de dives, de accomodatie en eten en zo) niet echt goedkoop hier voor onze portemonee maar vergelijk het met andere landen en het blijkt blijkbaar een spotprijs te zijn... Het zou wel betekenen dat ik eerst nog twee dagen in een zwembad mijn eerste lessen zou moeten krijgen wat het kostenplaatje alleen maar verhoogt... Maar na die 4 dagen op de boot krijg je dan wel een certificaat waarmee je eender waar kunt gaan duiken dan, dus dat lijkt ons wel wat! Ana heeft al eens een stuk van die training gedaan in Zuid-Afrika dus zij zou die twee dagen les in het zwembad niet meer moeten doen...
Het lijkt zeer aanlokkelijk en het gebeurd via een organisatie hier, met gecertificeerde duik instructeurs dus het is in ieder geval geen louche voorstel dat we hier krijgen!

Gisteren heb ik voor de eerste keer hier in de oceaan gezwommen (ja nu pas, I Know!) en ooh het was ZALIG! Het water is lauwwarm aan het oppervlak en wat koeler als je lager voelt. Ik denk dat ik zo een uur in het water heb liggen dobberen, maar wel pas rond een uur of 16-17uur want ervoor is het gewoon veel te heet! Er zitten hier van die minuscule kwalletjes die je niet ziet, maar wel voelt! Af en toe voel je iets erg prikken dat je gelukkig na een minuutje niet meer voet. Ik zag ook grotere vissen vlakbij zwemmen en kreeg plots schrik, straks bijten ze, hahaha! Het water is ongelooflijk helder, je kan helemaal, tot aan je nek in het water staan en toch zie je de bodem, magnifiek!

We zaten daarjuist ook aan het strand maar ik zoek de schaduw op, anders verbrand je gewoon, zoals een jongen die we af en toe tegenkomen, die had gewoon grote rode brandplekken op zn schouders en neus, echt 2e of 3e graad, zo erg zag het eruit, auw!

We zijn deze middag in een school gaan vragen of ze ons als lerares engels kunnen gebruiken maar je moet engels als moedertaal hebben, een teacher degree hebben en minstens 1 jaar ervaring dus ja, dat heb ik geen van allen en Ana heeft enkel het eerste :-)
We hebben van Willy enkele websites gekregen waar we kunnen zoeken naar jobs, ik ga na deze post eens op onderzoek.

Voor de rest niet veel nieuws, al heb ik wel gisteren vreselijke krampen gehad in mn maag en deze ochtend weer, misschien ligt het aan het eten, misschien was het iets anders... ik weet het niet, het was fameuse maagpijn met pijnscheuten in mn rug en al... vandaag nog maar enkel fruit gegeten rond 15 uur, en gelukkig voel ik nog niets, ik heb deze ochtend een buscopan genomen en na een uur was de pijn weg... ik zal maar hout vasthouden...

Had ik al gezegd dat Ana kierewiet is? Eerst laat ze hier een nieuwe tattoo plaatsen, enkele dagen later laat ze haar pols piercen, zo langs links en rechts waar normaal je horloge zit en vroeg ze de naald als aandenken... wat doet ze gisteren terwijl ik in bed lig van de pijn: piercet ze eerst haar been (onderaan juist voor de welving van de voet begint), blijkt de afstand tussen de twee gaatjes te groot te zijn voor de piercing die ze eerder kocht, tja dan maar het andere been op dezelfde plaats... waarom niet he? Insane, I tell you... INSANE!
Ze is gisteren trouwens ook even aan zo een parachute gaan hangen die wordt voortgetrokken door een speedboot, 500 baht heeft haar dat gekost voor misschien 7 minuten in de lucht... woekerprijzen noem ik dat... ik zou zoiets ook wel willen doen maar onthoud in mn achterhoofd dat we hier langer dan enkele weken zitten en dat het geld snel op zal zijn als we geen werk zoeken/vinden... niet dat zij zoveel geld heeft, volgens mij heb ik meer op de bank, maar gewoon... zij zegt van nee dat kost teveel, maar dan koopt ze wel souverniers waarvan ik denk dat hoeft toch helemaal niet hier, het is hier veel te duur!
Oh ja, en ze heeft ook haar horloge al kwijtgespeeld en haar hier nieuw gekochte zonnebril, beiden in de club waar we af en toe gaan dansen, haar piercing van haar arm was ze daar eergisteren ook kwijt, maar met een zaklamp en de hulp van de manager en enkele behulpzame Thais hebben we het terug gevonden en is ze daarna in de toiletten die piercing terug gaan duwen door haar arm, jakkes!
Ze is kierewiet, maar het voordeel om met haar te reizen is dat ze veel ervaring heeft (al op haar 16e alleen naar Frankrijk en al) en ze kan hier met jan en alleman aan de praat geraken en ons zo soms aangename voordelen bezorgen als goedkopere duiktrips of eten aan lagere prijzen en zo, en het is leuk met haar, voor het grootste deel, natuurlijk zijn er dingen die mij soms storen maar dat zal ze bij mij ook wel hebben, ik ben gewoon blij dat het goed klikt tussen ons, ook al zijn we heel verschillend... tegenover haar ben ik een engeltje, hahaha!

Loving Andaman Beach Festival 05/03/05

Zaterdag werd ik vroeg in de ochtend wakker en hoorde precies de wind tekeer gaan maar aangezien ze buiten aan het werken zijn plus het feit dat de airco opstond, besteedde ik er niet teveel aandacht aan. Ik viel terug in slaap om later terug wakker te worden. Ana en ik waren van plan om naar het strand te trekken tot er plots een hevige wind opstak en toen we buiten keken door het raam was de lucht overtrokken met donkere wolken... het leek wel of het zou gaan onweren!! De wind was vrij stevig en hopen zand en stof waaiden op toen het plotseling begon te druppelen... de regen werd al snel heviger en het licht viel af en toe uit... we liepen snel naar beneden omdat Ana zei dat het gebouw bewoog en toen we beneden waren begon het echt te drashen (mega veel regen dus) Ana is zo zot als een achterdeur heb ik al ondervonden dus die vond het fijn om buiten in de regen rond te lopen, ze had gewoon haar bikini bovenstuk aan een een pareo rond de schouders, hahaha! Ik ging binnen schuilen maar kon wel buiten kijken door het grote raam van de internetwinkel hier, niet te doen, zoveel regen dat hier met bakken uit de hemel kwam vallen! De Thais wisten blijkbaar ook niet goed wat er aan de hand was, het had hier al niet meer geregend sinds november, en het regenseizoen begint pas later op het jaar. Ze keken natuurlijk constant naar ons en zeker naar Ana omdat die aan het rondlopen was in de stromende regen!
Toen kwam er een Ierse jongen bij ons staan, William (Willy), waarmee we een hele tijd hebben zitten babbelen. Hij woont al 2 jaar in Thailand en hij vertelde ons over de Thais en over het muziekfestival hier aan het strand dat blijkbaar een soort van benefiet bleek te zijn ten voordele van de Tsunami slachtoffers! Wat een pech: op de dag van de benefiet komt de regen met bakken uit de hemel, het lijkt wel of het niet zou mogen doorgaan! Na zo een 20 minuten stopte het met regenen en klaarde de lucht een klein beetje op maar voor de rest van de dag bleef het erg bewolkt, veel wind en het was ook een stuk frisser dan normaal... eigenlijk fantastisch aangenaam weer voor de verandering, hahaha!
We zijn tegen de avond naar het Loving Andaman Beach Festival getrokken met Willy en een van zijn vrouwelijke Thaise collegas (Apple heette ze) en we waren aan het aanschuiven om binnen te mogen gaan zitten binnen de omheining. Ik merkte op dat iedereen die binnenmocht een badge droeg dus ik gaf de hoop al op tot een man plots zei dat we binnen mochten! Het voordeel van Westers te zijn misschien? Anyways we gingen aan een tafel zitten en daar lag een kaart met lint (voor rond je nek te hangen) waarop stond Coordinator Local Press. Dit was onze kans: we konden gewoon binnen en buiten met de kaart zonder problemen, en zelfs backstage wat Ana heeft gedaan. We bleken ook echt tussen de press te zitten, overal cameras rond ons en voor ons belangrijke mensen, wauw wat een geluk! Het Festival was ook leuk, de meeste Thais zongen in het engels (soms echt grappig hoe ze bepaalde woorden uitspreken) en er waren twee internationale gasten (die ik niet kende en de anderen ook niet) waarvan 1 in het Thais zong! Het lied dat hij zong was geschreven door de Thaise koning en kon dan ook rekenen op veel applaus achteraf.
Aangezien we de dag erna (zondag de 6de maart) die James Bond toer gingen doen, besloten we tegen een uur of 1 terug naar onze kamer te gaan, vuurwerk hoorde we rond 2 uur maar ik ben niet meer gaan kijken door het raam.
Doordat iemand me zei dat dit regenweer enkele dagen kon aanhouden waren we gaan vragen of we de 007 tour konden verzetten, maar aangezien het weer beter was waar we naartoe gingen (eiland was meer beschut dan Phuket bijvoorbeeld is) besloten we toch te gaan.
We reden eerst naar de Monkey Tempel waar enkele grote Budha beelden stonden en waar, zoals de naam al aangeeft, veel apen rondliepen die je eten kon geven (te koop bij de kraampjes).
Dan nog een uurtje rijden en dan kwamen we aan bij Phang-Nga waar we een tocht deden van zo een 3 uur in een longtail boot. We zijn langs grote mangrovegebieden gevaren en zagen veel grote rotsen rondom die spijtig genoeg wat in de mist verhuld bleven vanop grote afstand (het weer was hier blijkbaar toch ook niet helemaal gespaard gebleven). Daarna verder naar het James Bond eiland waar we stopten voor fotos en zo en dan verder door naar een vissersdorp waar de mensen op paalwoningen wonen. We moesten hiervoor door een stuk open oceaan en die ging nogal tekeer! We gingen goed op en neer en werden regelmatig nat gespat!
Na het vissersdorp, waar zo een 2000 mensen wonen, het grootste deel was Thai moslim en bestond voornamelijk uit kinderen en volwassenen, en oude mensen, de leeftijden 18 tot 30 zag je daar niet, die vertrekken volgens mij naar het vaste land om daar beter werk te zoeken. Dan een lange en soms wilde boottocht terug. Het was tegen 18uur dat we terugreden naar Pathong om daar tegen 19u weer mooi afgezet te worden.

Zoals je wel merkt zijn we nog niet naar het Noorden getrokken, omdat we via Willy een adres kregen voor een geweldig goed guesthouse, zeer goedkoop maar echt de max, op Koh Phangan, waar dus de Full Moon Partys worden gehouden dus het zou kunnen dat we eerst naar daar gaan en daarna naar het Noorden, want anders vliegen we wat heen en weer wat ons misschien wat veel geld kan kosten...

Het weer is vandaag nog niet helemaal zoals voor de storm, er is nog steeds wat wind maar de zon schijnt terug a volonte!

************************************
On the 5th there was a benefit concert called Loving Andaman Beach Festival where a lot of important people would be and a lot of Thai artists and some international artists would sing, all for the Tsunami relief. The downside was that a couple of hours before it started the wind started blowing and there were a lot of dark clouds forming in the air... it looked like it was going to storm! Suddenly A LOT of rain came pouring down, it was just like a typical storm, Ana is a bit insane hahaha and went out walking in the rain while everybody else was trying to hide for it!
We met a guy Willy who is staying in our guesthouse as well and he gave us a lot of good information about places to visit and things to see. We went with him and one of his female colleagues to the Festival and we got into the press zone without even trying! They just let us in, maybe because we are Western?
The Festival was fun and all, but since we were leaving for your bond trip the following day we left around 1am. Around 2am we heard a bunch of fireworks from the Festival.
On Sunday we went on the bond tour: first we visited the monkey cave were there were obviously a lot of monkeys and there were a lot of Buddhas as well. After that we went on the Phang-Nga where we took a longtail boat for 3 hours and went to see the James Bond island, a fishermenvillage that was located on poles in the water and after that back home.

As you can see we havent left yet for the North, but thats because Willy told us of a good guesthouse in Koh Phanghan where he has been a couple of times and its on that island where the Full Moon Partys are so we might first go there for a couple of weeks and then go up North... we dont know... as always: we take it as it comes, no worries! :-)

INFO

Nog even laten weten dat als je commentaar wil geven of vragen hebt die best plaatst in mijn allerlaatste post, die staat telkens helemaal bovenaan.
Ik heb GEEN gsm meegenomen dus ben niet bereikbaar via sms, sorry.
Ik antwoord op je vragen in de comments dus als je daar een vraag hebt gesteld kan je later terug gaan kijken om te zien of ik heb geantwoord. Als het een grote vraag is kan het zijn dat ik antwoord in mijn gewone grote post.
Sorry voor mijn spellingsfouten als je er vindt maar dit is nu eenmaal een qwerty en sommige tekens zoals een afkappingsteken heb ik nog niet gevonden op dit typbord...
Ik kan ook eens iets uitproberen hier:

๋็็้ฎศศฯ ็ฯ" ฤฑฎ ํฯ๊
******************
If you would like to leave me a comment you can of course, but maybe try to write it under my latest post, they are always on top.
I will try to answer your questions, either in a new comment under your question or in a new big post if its a big question...
I didnt bring my mobile phone so am not available on that, sorry.
Keep in mind that i type on a qwerty type board so i can make mistakes and all...

Look at this:
้ำสสน ้นไ รห ำอำพัินกั กนรืเใฦ

007

**English: scroll down**

Even laten weten dat er vandaag op het strand een muziekconcert is waar we naartoe gaan (ik denk dat ze allerlei muziek gaan spelen, life, maar daar ben ik niet zeker van).
We hebben gisteren ook een trip geboekt voor een rondvaart naar het James Bond eiland en dan nog zo een paalwoningendorp en zo, meer daarover zondag avond of maandag.
We gaan ook vandaag onze vlucht boeken naar Chiang Mai. Gisterenavond zijn we info gaan vragen in zo een klein kantoortje waar je vluchten en rondreizen kan boeken en die man zei dat we waarschijnlijk voor zo een 3000 baht van Phuket Airport naar Bangkok kunnen en dan rechtstreeks van Bangkok naar Chiang Mai. Er zijn ook treinen van Bangkok naar Chiang Mai en die zijn een stuk goedkoper (waarschijnlijk) maar dan is het rijden met de trein gedurende 13uur en dat is wel erg lang... we zullen vandaag nog eens navragen maar als het van mij afhangt nemen we het vliegtuig... We vertrekken nu al van het zuiden naar het noorden omdat er daar meer te zien is, het is er goedkoper, het is er rustiger en minder toeristisch dan hier, het is er ook iets koeler, ... We gaan waarschijnlijk rond de 15de april terug naar Koh Samui of Koh Phanghan want op Koh Phanghan worden er elke volle maan Full Moon Partys gehouden en dat willen we graag meemaken! Het zijn grote feesten die op het strand worden gehouden met enkele internationale DJs en zo, even googelen en je weet meteen meer :-)

De man van het reisbureautje zei ons ook dat je in elke provincie in het noorden kan proberen om vrijwilliger te zijn om engelse les te geven in scholen daar. Je hebt dan meestal ook de kans om gratis kost en inwoon te krijgen in ruil voor het vrijwilligerswerk dus dan sparen we ook geld uit. Een diploma is volgens die man niet nodig, maar dat zullen we toch nog eens extra moeten checken wanneer we daar zijn.
We zouden Phuket verlaten een van de volgende dagen...

Na de Full Moon Party bestaat er een kans dat we ofwel verder reizen door Thailand (of misschien ergens terug naartoe gaan waar het leuk was) of er bestaat ook een kans dat ik verder reis naar Australie of zo... nog geen grote plannen hier, gewoon ideeen die in mij opkomen...

**********************************************
Today there is a big music festival at the beach and we are going to check it out.
On sunday the 6th we are going to make a tour by boat and visit the James Bond island and other stuff that I will talk about more on sunday evening or on monday. We booked this trip yesterday at a local small travelagency and that guy told us that going to Chiang Mai through Bangkok will cost us around 3000 baht. We can also take a train from Bangkok to Chiang Mai but its 13 hours driving and the price difference is not that big he says... we have to check again today and then we will probably book our flight for beginning next week.
The guy from the travelagency told us too that we might be able to get a volunteer job as an english teacher, and then stay at maybe the teachers house or with a family so we dont have to pay for our food and accomodation. We have to check with the local eduction centre of Chiang Mai once we are there.
In april we will probably fly to Koh Samui or Koh Phanghan because on the 23rd of April theres a Full Moon Party (theres a FMP held each full moon). Its on Koh Phanghan and its very known and some international DJs might be there and its supposed to be really fun so we would like to go for sure!
After that I dont know what we will do, maybe go back to some place in Thailand or I might go to Australia... no big plans there yet, just ideas...

Opgefokte scooterkes

Scroll down for english version
*****
Wauw er is vanalles gebeurd sinds de laatse keer ik schreef en dan bedoel ik enkel positief hoor!
We zijn nu ongeveer een week in Thailand, en ik moet zeggen dat het mij hier echt wel bevalt, hoewel de hitte soms wel eens te erg wordt dat ik moet gaan afkoelen in een Seven/Eleven (de lokale kleine supermarktjes) of gewoon in een cafe met airco, hahaha! De hitte begint toch wel al te wennen, maar van 11 tot 5 is het echt heet en doe je beter niet teveel of je zou terplekke flauwvallen van de hitte (ik spreek nu voor mezelf, de Thais zijn wel beter bestand tegen de hitte zo lijkt het, hoewel je ook hen ziet zweten en hoor je hen ook zeggen dat het heet is).

Na 4 dagen in Charlies House a 500baht per nacht zijn we deze ochtend naar een guesthouse vlakbij verhuisd waar het goedkoper is (400 baht per nacht) en er is een groot raam in de kamer, haleluja! (dat hadden we in onze andere kamer niet) er is ook tv en airco maar als groot voordeel hebben we de mogelijkheid om gratis te internetten a volonte, vandaar ook dat dit een lange post gaat worden, u bent gewaarschuwd als het begint te vervelen :-)

We hebben een kleine bar aan het strand gevonden waar er enkele tattoo gasten werken, als je ze zo ziet, helemaal volgetattoeeerd dan zou je misschien liever op een afstand blijven maar het zijn hele vriendelijke mannen en ze zijn zeer bereidwillig om je een glas vol ijsblokjes aan te bieden zodat je je drankje kan koelhouden of gewoon het laten smelten tussen uw handen want had ik al gezegd dat het hier heet is?? ;-)
Een van die gasten, Lay, en een kameraad van hem (Sa) hebben ons gisteren of hun ofgefokte scooter meegenomen naar Phuket Town, om daar wat rond te kijken. Echt veel hebben we niet gezien (het was tegen 20u 's avonds) maar er was wel een zeer groot winkelcomplex waar we even hebben rondgelopen.
Daarna teruggereden naar Patong en daar nog wat rondgelopen en daarna zijn we eindelijk eens echt Thais gaan eten op een plaats waar alleen de Thais eten blijkbaar, een stuk af van het toeristische gedeelte van Patong. Voor 400 Bath hadden we met ons vieren gegeten, spotgoedkoop dus!
Daarna zijn we eens het nachtleven ingedoken, 5 minuten van ons hotel is er een disco waar er veel Thais en niet-Thais komen feesten, eerst dacht ik nog van jakkie nee, maar we hebben ons goed geamuseerd! Drankjes waren BELACHELIJK duur, maar we werden getracteerd haha, handig dus!

Nog enkele zaken die ik de moeite waard vind om te vermelden en dingen die mij opvallen:

De weg van Patong naar de luchthaven of Phuket town is ongelooflijk scary eigenlijk, er zijn geweldige hoogte verschillen en soms zie je zo een geweldig hoge weg die je dan helemaal moet beklimmen om hem daarna ook weer helemaal af te dalen. De scooters en motos en brommerkes zijn hier het meest gebruikte vervoermiddel, naast de pickups, taxis en tuktuks. Sommige brommers razen u met zo een snelheid voorbij dat het niet vreemd is dat Phuket samen met Bangkok het hoogste aantal dodelijke slachtoffers op de weg heeft van heel Thailand! Ook ik was niet helemaal gerust achterop de scooter maar ik moet zeggen dat die gast goed reed en er toch rekening mee hield om niet te snel te gaan of zo. Het stuk weg dat over de bergflank gaat is zo steil dat je oren ervan gaan vastzitten, echt onvoorstelbaar!

Ook Patong werd slachtoffer van de tsunami en op verschillende plaatsen zie je dan ook heropbouw of nog gewoon een lege plek tussen de andere gebouwtjes. De Thais werken hier met man en macht om alles zo goed en snel mogelijk terug op te bouwen, deze plek leeft nu eenmaal van het toerisme... Het is onvoorstelbaar maar de bar waarover ik hierboven sprak was dus ook helemaal weg en moest opnieuw gebouwd worden. Aangezien het een oper bar is aan het strand (met maar 2 muren rondom en voor de rest een metalen afsluiting voor snachts) is zoiets wel sneller terug heropgebouwd dan andere gebouwen.

We zijn nog niet gaan snorkelen of zo, maar dat gaan we wel doen, ofwel hier in Patong, ofwel met een bootje naar Koh Phi Phi of naar Koh Lanta of zo... We weten dat Phi Phi erg geraakt was door de tsoenami maar blijkbaar is daar gaan duiken of snorkelen geen enkel probleem. Er is ook een kans dat we een tocht doen lang het bekende James Bond eiland en dan nog langs een tempel en langs een dorp van paalwoningen maar we moeten zien rond te komen met ons geld natuurlijk!
We zijn ook van plan om na een tijdje naar het Noorden te trekken: er leven daar verschillende volkeren zoals de Karen en de welbekende Longnecks (ben de Thaise naam even kwijt). Het is daar ook hopelijk een beetje koeler en goedkoper dan hier! :-)

**************************************************
For all my english friends: Im sorry I didnt write in english earlier but the only time i was online was limited since it was free for 20 minutes in a bar where you had to drink or eat something too of course.
After 4 days in a small room with no window we moved to another room today voor 400baht per night. It has a tv (which we dont watch) and airconditioning of course. But the great part about it is that we get free unlimited internet time on good computers and thats why i can take the time now to say a bit more.

Okay so to sum things up:
when i arrived in bangkok airport i had to wait for 4 hours for my friend Ana. Thet thing i didnt know was that her plane arrived at a different terminal so i couldnt find her that night. After 6 hours in the airport i decided to just write an email to her and our mothers to meet eachother the day after and then i went to an overpriced hotel. Thank god Ana got the message and we finally met up the day after. She had heared from a guy on the plane that there was a PhuketProject and that everything was paid for but of course you had to work VERY hard for that. The guy told us there was a big chance we could enter the program but for that we had to go fly to Phuket. So we did, and the group met up at the Sheraton Hotel in Laguna. We arrived there before they did and since we werent on the name list they gave us a room for a very low price (59 dollars) and if we could enter the program we had to pay nothing, otherwise we just had to pay the 59 bucks. When the group arrived we found out that it was impossible to join, so that meant we had to leave again the day after. We went to bed and found out in the morning that the guy that Ana spoke to on the plane had paid our room because he probably felt bad we made the whole trip and then nog get in the program... we just paid 38 bath for charity. The room was magnificent and luxurious and the whole place was like a HUGE village. After dinner in a nearby restaurant we went to a tourist info place and they told us that Patong was a great place to go to, a great beach and not too expensive, so we took a taxi there, although I should have checked my guidebook first before going there. In the guidebook Patong is described as a place you might just want to stay away from, since its like really touristic and there are a lot of single white men with a beautiful thai woman on the arm and you know what that means...
I was pretty bummed out that we came here, but after you get to know the place, its okay i guess, of course you will always see white men with thai women here, but there are also so many nice thai people around here!!
Everywhere you look there are tuktuks and when you walk by the guys always say tuktuk or when they drive by the use their horn, its funny! The people here that sell stuff on the street always want to know where you from, whats your name, i have good price for you, only for you my friend! Just smile and say no thank you and they wont bother you anymore :-)
You can buy lots of fruit here too, and so cheap (compared to belgium) like 25 small bananas for 30 baht (a bit more that half a euro) or durian and jackfruit and mango, papaya, duku langsat, coconuts of course... just on the street! Ive bought a couple of coconuts already to drink the juice, if they are kept cold, its so refreshing!!
Eating other food is a bit more expensive of course, but still, compared to belgium a great deal!
Here in Patong you can also see the effects of the tsunami: in lots of places you see thais rebuilding and cleaning stuff out, its actually amazing how much is already rebuild again, but here they live from tourism of course, so the sooner something is ready to open the better.
We havent been snorkling or scubadiving yet, but me might do that here or maybe some place else. We might also do a trip to the famous James Bond island and take a tour around temple and all.
We are going up north in a month or so, the visit the more original thailand and visit the people there like the Karen and the longnecks. Its also cooler there and hopefully cheaper so we can stay longer... it all depends, we have no fixed plans, we are taking it day by day and i like that.
We do hope to maybe volunteer somewhere, but we might wait with that when we are in the north, because working in this heat might just kill me (unless its in an office or something)
More in my next post!

Exotisch fruit

We zijn nog steeds in Pathong en ik moet zeggen dat ik inderdaad misschien wat voorbarig was met te zeggen dat Ana wat tegenvalt, we moesten gewoon wat wennen aan elkaar denk ik... We hebben al enkele leuke dagen hier gehad, hoewel het inderdaad toch een soort van hoerenbuurt blijft. Overal waar je kijkt zie je oudere blanke mannen met mooie thaise vrouwen, beetje zielig eigenlijk...
Vandaag gaan we naar het strand(5 min wandelen van ons hotel) en we waren twee dagen geleden s avonds al eens op het strand geweest en het blijft hier warm, niet te doen. Je zou verwachten dat het wat afkoelt of zo dat er een fris briesje zou waaien, maar niet echt. Ik weet niet HOE warm het hier is overdag, maar ben toch telkens hartstikke blij als we een supermarkt of cafe met airco binnenwandelen, effe afkoelen want voor de rest loop ik rond met mijn voor sommigen wel bekende rode kop en voel ik de zweetdruppels zo van mn rug rollen... niet te geloven dat het in Belgie winter is!!

Door gisteren even door de minder toeristische buurt te lopen kwamen we op een binnenpleintje waar een chempedak of jackfruit boom groeide, zo vreemd om die in het echt te zien!!
Enkele dagen geleden had ik kleine banaantjes gekocht, een tros van zo een stuk of 25 en die koste mij maar 30 baht, nog geen 30 oude frankjes! En gisteren zagen we eindelijk durian in een kraampje en hij koste 30 baht per kilo stel je voor! Ana heeft een kleine gekocht en die werd voor onze neus opengemaakt, ik begon al terug te deinsen uit schrik voor de welbekende geur maar nee... hij rook amper en ik heb een stukje geproefd en ik vond het niet slecht... drie grote stukken durian voor nog geen 90 fr. geweldig toch??
We hebben ook al elke dag een verse kokosnoot gedronken, en deze zijn erg verkoelend zeker als ze koel worden gehouden door de verkopers. Voor 20 baht een koopje he!!

Veel meer is hier spijtig genoeg niet te doen, tenzij je de grote massa toeristen wil nadoen en aan het strand liggen overdag en in de avond de bar of restaurants inkruipen waar de thaise mannen en vrouwen je naar binnen proberen te lokken, soms echt wel grappig hoe ze hun best doen om er toch maar voor te zorgen dat je bij hen iets komt drinken of ze gaan gewoon aan je arm hangen of zeggen I love you, where you from en zo van die dingen... (voor alle duidelijkheid wij liggen dus niet zoals de toeristen de hele tijd aan het strand en daarna uren in de bar, we doen het rustig aan, het is hier warm genoeg). Voor de rest zijn de Thais echt vriendelijk en vaak met een grote smile op hun gezicht. Vriendelijk teruglachen wordt hier wel geapprecieerd dus dat doen we dan ook :-)

Patong beach

echt lang ben ik niet in bankok gebleven, het was er vreselijk druk en smog a volonte.
De dag van aankomst ben ik dus alleen naar een hotel gegaan en de dag erna terug naar de luchthaven om Ana te zoeken. Gelukkig had ik haar vrij snel gevonden.
Ze vertelde mij dat ze in de luchthaven iemand had gesproken die naar Phuket ging om daar mee te doen met een vrijwilligerswerk en dat ze gratis overnachtingen kregen in het Sheraton hotel in Laguna Phuket.
Omdat die persoon had gezegd dat we kans hadden om mee te doen met dat programma beslisten we vrij snel om door te reizen naar Phuket en namen we dus het vliegtuig.
In Phuket aangekomen een taxi naar Sheraton waar we een kamer kregen onder de voorwaarde dat we ofwel de prijs betaalden moesten we niet toegelaten worden tot het programma ofwel zou dus het project ervoor betalen. We kregen een speciale prijs van 59 dollar, zeer goedkoop dus voor Sheraton.
De man van het project zei later toen hij aankwam dat er helaas geen plaats was voor ons dus, ja, die kans zat er in... dan maar gaan slapen. De volgende ochtend merkten we op dat onze rekening betaald was voor ons door die persoon die Ana had ontmoet, we moesten enkel een kleine donatie van 38 baht betalen voor unicef (de bath staat ongeveer gelijk aan de begische frank) peanuts dus, geen geld voor een fantastische kamer.
Helaas daarna moesten we verder en hebben we een taxi genomen naar Pathong Beach, een reisbureau had ons verteld dat het daar zeer goed was en goedkoop. Maar bij aankomst merkte ik het al en mijn trotter bevestigde mijn vermoeden: dit is een prostitutiebuurt, overal single buitenlandse mannen met thaise vrouwen aan de hand... echt lang wil ik hier dus niet blijven... een goedkope kamer hebben we, maar het comfort is dan ook navenant... ach ja, we zullen het ook maar eens moeten meemaken zeker?
Typen doe ik nu gratis in een cafe waar we iets eten, het typbord is qwerty en dan ook nog eens vol thaise tekens, typen verloopt dus traag

Ana valt een beetje tegen om eerlijk te zijn... maar meer daarover later, we mogen maar 20 minuten op deze computer typen... het is gewoon mijn eerste indruk die ik van haar had... misschien veranderd die nog, anders ga ik het idee van Merlijn voor waar aannemen: als het niet klikt: dumpen... beetje hard om dat te zeggen, maar uiteindelijk misschien toch wel nodig... al heeft reizen met twee ook voordelen: de prijs delen van hotels bijvoorbeeld...
that`s it for now...

arrived!

Hey all,

i finally arrived in bangkok, its hot and humid here and i am very dizzy but i arrived in one piece so i am fine
i have to wait 4 hours now for my friend to arrive, i cant wait to find a hotel and sleep, i am just soooo tired

talk more later

hier ga ik/Here I go!

Bedankt aan iedereen die mij nog een goede reis heeft gewenst, de telefoontjes en mails waren veelvuldig en 't was leuk om te weten dat jullie aan mij denken! :-)
Nog een kwartiertje en we vertrekken hier met de auto naar Brussel Zuid waar ik om 16u19 de Thalys neem naar CDG. Daar om 22u is mijn vlucht.
Heb ik zenuwen? Zijt maar zeker dat ik zenuwen heb!!! Amper geslapen, veel naar de wc gelopen en heel m'n systeem is in verhoogde paraatheid... Hier ga ik!
*****************************************************
Thanks to everybody who wished me a great trip, it meant a lot to me! :-)
15 minutes to go and we leave from here, drive to Brussels South, where I'll take the Thalys train to Paris, CDG. Then I have to wait until 10pm and then I fly off.... Here I go!!!!

Antibacteriele gel

De dagen gaan voorbij en de vertrekdatum komt steeds dichter bij... (dat rijmt zelfs, ha) langs de ene kant ben ik er vrij rustig onder, maar soms lig ik 's avonds in mijn bed en voel ik de spanningen door mijn lijf jagen en wordt ik zenuwachtig en kan moeilijk in slaap vallen... maar mij hoor je niet klagen hoor!! ;-)
Ik ga volgende week mijn visum ophalen in het Thais consulaat in Antwerpen, ik heb een visum aangevraagd voor 60 dagen, dat ter plaatse blijkbaar maar 1 maal verlengd kan worden... ik kan wel altijd even de grens over naar een buurland en daar een aanvraag doen voor een visum... ik hoop van mijn nonkel meer te weten te komen binnenkort (hij is langer dan 30 dagen in Thailand geweest rond oud/nieuwjaar).

Ik ben ook op zoek naar een degelijk maar niet al te duur hotel in Bangkok voor de eerste twee à drie nachten, geen makkelijke opgave, 't is te zeggen: hotels en guesthouses à volonté, maar het is niet altijd duidelijk hoe ver die van de vlieghaven liggen (behalve de hotels die 'airport' in hun naam hebben natuurlijk)... Ik heb tot nu toe enkele hotels gevonden die mij wel geschikt lijken en die hebben allemaal nog kamers vrij, ik zal gewoon een keuze moeten maken... alles hangt ook af van wanneer mijn reisgezel aankomt, zij vliegt standby, wanneer er dus een lege zitplaats is kan ze mee. Ze komt pas aan tegen 23u denk ik, dus het zou handig zijn moest het hotel een gratis vervoer service hebben met zo'n GROOT naambord zodat we niet verloren lopen, hahaha!

Ik heb al 1 afscheidsfeestje achter de rug, het was heel gezellig en mijn vrienden hadden enkele cadeautjes voor mij meegebracht: een reisdagboek, een soort van emergency stick die je moet breken en dan volgens mij zo'n hevig licht verspeidt dat van op grote afstand te zien is (laten we hopen dat ik dat nooit nodig ga hebben!), een kompas dat aan een polsband zit (handig en klein dus) en een flesje antibacteriële gel zodat je zonder water of zeep je handen kunt reinigen. Nogmaals bedankt Sara, Gert, Tibo, Sandra, Steve, Kobe, Veerle en last but not least Barbara!!

Vorige zondag heb ik ook afscheid genomen van andere familieleden op het verjaardagsfeestje van mijn petekind Sarah die 8 februari 9 jaar is geworden, nogmaals een dikke proficiat Sarah!

Meer nieuws volgt in de volgende weken...

*****************************************************

Countdown has indeed begun and although I may not always show my exictement, sometimes I lie away in bed and I get so nervous!
I'll go pick up my visa next week, it's one for 60 days, apparantly you can only renew it once, after that you can always cross the border and apply for a visa there... I'm hoping to find out more next sunday, when I see my family and talk to my uncle who's spoken to Belgians in Thailand that are already there for a longer period of time (more than 3 months).

I'm also trying to find a hotel for the first couple of nights, but it's not as easy as it sounds. I can't seem to find the airport on the maps in my tourguide, so I have no clue if the hotels I find online are nearby the airport or not... (apart from the hotels that have the word 'airport' in their names of course). I'm just looking for one that's okay in price and not too far away from the airport, and that preferably has one of these pick up services at the airport, hopefully with a huge sign with my/our names on it, hahaha!

I already said farewell to some friends and family, and my friends got me a couple of presents: a compas, a journal, some kind of emergency stick that you have to break and then I think it produces a really bright light (let's hope I don't really HAVE to use this!) and a little bottle with antibacterial gel so I can wash my hands without the use of soap or water.

Okay, I'll leave it to that, more news in the coming weeks :-)

Tickets are here!!

Ik ben gisteren mijn vliegtuigtickets gaan halen, jeeej!
Ik moet wel nog een treinticket met de TGV bestellen, maar dat zal niet zo'n probleem zijn.
Vreni (mijn tante) vertelde mij dat ik misschien toch beter een visum aanvraag (een voor max 3 maanden denk ik dat dat is) omdat je op die manier gewoon over de grens kan stappen (bij wijze van spreken) en dan Thailand terug binnen komen en een verlenging kan krijgen zonder probleem, véél beter en gemakkelijker dan zonder visum natuurlijk!
Maar de persoon bij de Thaise ambassade in Brussel, Nicole heet ze, alleszins volgens het antwoordapparaat, die neemt maar niet op!!! Ik heb al verschillende keren gebeld (op verschillende dagen) maar tot nu toe nog geen geluk! Ik ga eens zien of ik een e-mail (in van dat leuk gebrekkig frans) kan opstellen :-)

Voor de rest niet veel nieuws, ik heb me de laatste weken allerlei materiaal aangeschaft (grote rugzak, kleine dag-rugzak, digitaal fototoestel, ehbo-kit, etc) en ik ben ook al twee keer langs de dokter gegaan om mijn vaccinaties voor hepatitis A en B te krijgen. Ik moet nog twee keer gaan (nogmaals hep A+B en buiktyfus) en ik zou, volgens de westerse geneeskunde, genoeg geschermd moeten zijn.
Nu las ik overlaatste in de krant iets over een kippenziekte of zo die in Thailand nu ook al van mens op mens wordt overgedragen, jeeeeej... :-(
Als ik ginder pluimvee zie, zal ik er zo snel mogelijk vandoor gaan, hehe!!

********************

I went to pick up my plane tickets yesterday, yay! :-)
I still need to order a ticket for the TGV (the superfast train that takes me from Brussels to Paris in about 3 hours).
I'm gonna try to get a visa for Thailand, because apparantly it's easier to get it renewed (just cross the boarder and go back to customs and you should be able to get it renewed, that's what my aunt told me) but the woman at the embassy is not picking up her phone, damn!

Not much going on for the rest, I've been shopping for stuff the last couple of weeks, backpack, rugsack, emergency kit with bandaides, digital camera, things like that...
I've also been to the doctor to get my vaccinations (hepatitis A+B and something else of which I don't know the translation :-P ) I have to go two more times and then I should be protected well enough.
I did read in the paper something about some kind of chickenvirus that normally only gets transfered between fowl and humans, but apparantly they found a case where it also transfered between humans... fun! NOT!!
So if I spot fowl over there, I'm gonna run like the wind!! lol!

Welkom iedereen!/Welcome everybody

English: scroll down please ;-)

Hallo allemaal,

en welkom op mijn eerst blog! Dit wordt een soort van dagboek, waarin ik mijn toekomstige reisverslagen ga kunnen neerpennen (typen) en waarbij jullie hopelijk af en toe kunnen wegdromen en uiteraard ook mijn 'posten' kunnen beantwoorden door 'comments' te geven. Stel gerust vragen, ik beantwoord ze graag! :-)

Even wat meer uitleg, voor al diegenen die nog niet op de hoogte zijn van mijn reisplannen:

Ik vertrek binnenkort samen met een meisje dat ik heb leren kennen via een forum (ja, ik ben er mij bewust van dat dit verdacht klinkt, maar ze is te vertrouwen) naar Bangkok, Thailand! Nadat ik van de zomer was afgestudeerd, had ik al vrij snel beslist dat ik niet direct wou gaan werken. Eerst was ik van plan om een jaar te werken en reizen in Australië, maar die plannen zijn veranderd en we gaan nu naar Thailand. Echt vaste plannen zijn er niet, ik heb een jaar uit mijn leven uitgetrokken om de wereld een beetje te verkennen en zien wat er buiten ons belgenlandje te beleven valt. Niet dat ik op 'zoek' ben naar iets, gewoon, "see what's out there"! Hoe lang we in Thailand blijven weet ik dus niet, we zullen wel zien (een toeristenvisum is voor 30 dagen, daarna moet je het land uit, maar het is blijkbaar niet zo moeilijk om na een dag of 10 je terug aan de Thaise ambassade aan te melden om opnieuw een toeristenvisum te verkrijgen).

Sommigen zullen verschrikt reageren wanneer ze lezen dat ik naar Thailand vertrek. We hadden al voor de beving en de daaropvolgende tsunami's beslist om naar Thailand te gaan. Er is trouwens meer dan Phuket alleen natuurlijk, maar we zouden toch graag, als we kunnen, wat vrijwilligerswerk doen daar (of in een andere getroffen gebied). Toch zullen we waarschijnlijk eerst een job(ke) zoeken, om onze reis en ons verblijf en voedsel te bekostigen, zodat we daarna een handje uit de mouwen kunnen steken. Op dit moment is er nog genoeg (media)aandacht in de getroffen gebieden, maar de omvang van de ramp is zo groot, dat de heropbouw zeer lang kan aanslepen, hoewel er na enkele maanden waarschijnlijk niet meer zo veel hulp is als nu. Daarom zouden we graag binnen enkele maanden helpen, wanneer de mensen het ook nog steeds nodig hebben, maar op minder buitenlandse hulp kunnen rekenen...

Ik besef dat ik mijn afreisgegevens nog niet heb vermeld, dus hier komen ze:

vertrek op 25 februari 2005 om 22 uur vanuit Charles de Gaulle (Parijs)
aankomst op 26 februari om 6 uur 30 in Doha, Qatar
vertrek om 9 uur vanuit Doha
aankomst om 19 uur 25 in Bankok, Thailand.

Er wordt hier uiteraard rekening gehouden met de verschillende tijdszones, maar het aantal uren ik daadwerkelijk in een vliegtuig ga zitten, dat weet ik nog niet.
Maandag mag ik mijn ticketten gaan halen (het is een heen-terug reis, maar de terugreis ga ik niet gebruiken uiteraard, ik wil langer dan 20 dagen in Thailand blijven!!)

Ik neem waarschijnlijk de trein (TGV) naar Parijs, dat ticket moet ik nog bestellen...

Zo, ik ga het hierbij laten voorlopig :-)
Vergeet niet dat je op mijn postjes kunt antwoorden, gewoon een 'comment' geven, je hoeft je niet aan te melden of zo, maar vergeet aub niet JE NAAM te vermelden, dank u!!


Aangezien ik ook veel engelstalige vrienden heb, heb ik beslist om telkens ook een engelstalige tekst te posten, ofwel volledig vertaald, ofwel half vlaams, half engels, dat moet ik nog bekijken...


*************************************

Hi everybody!

And welcome to my first blog! This will be my journal or diary for my future travel stories!
I'm not sure if everybody knows it yet, but I'll soon be leaving for my 1 year adventure! I've planned to take out 1 year of my life, to see the world, visit new countries, experience new cultures, and the first stop will be Bangkok, Thailand. I'll be going with a girl I met on the internet (yeah, I know, it sounds weird, but don't worry, I trust her) and we'll hopefully meet either at the airport or otherwise in a hotel nearby the airport.

Here's my flight information:
Departure 25/02/2005 from Charles de Gaulle (CDG), Paris at 10pm
arrival 26th in Doha, Qatar at 6:30am
departure at 9am from Doha
arrival in Bangkok at 7:25pm

Remember there are different time zones, so I don't know yet how many hours exactly I'll be on a plane...
I also have to take the train to CDG of course!

Well that's about it for now, I'll try to update on a regular basis, if I have the time, I can translate everything in English, otherwise I'll do half in Flemish and the other half in English :-)
Remember you can allways leave comments on my posts, you don't have to register for that at all, but please don't forget to write YOUR NAME so I know who wrote it, cheers!


Joke